شیخ گفت کی حکم وقت راست و فرمان غیب راست آنگاه گفتی:
زلفت سیه است مشک را کان گشتی
ازبس که بجستی تو همه آن گشتی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شیخ گفت کی حکم وقت راست و فرمان غیب راست آنگاه گفتی:
زلفت سیه است مشک را کان گشتی
ازبس که بجستی تو همه آن گشتی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شیخ به بازتاب زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که چهره و زلف معشوق چنان درخشانی دارد که گویی خود را در آنجا گم کرده است. در نهایت، این تصویرسازی به معنای غیبت و موجودیت در زیبایی معشوق منتهی می‌شود.
هوش مصنوعی: شیخ گفت: زمانی که زمان مناسب و فرمان الهی درست باشد، آن وقت تو می‌توانی بگویی:
هوش مصنوعی: زلف‌های سیاه تو همچون مشک است، زیرا آن‌قدر از آنها گریخته‌ای که خود به تمام آن تبدیل شده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.