|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو گریم بی تو اشگم از بن مژگان فرو ریزد
که چون خیزم ز جا سیلابم از دامان فرو ریزد
پذیرد طرح کاخ عشرتم دوران مگر روزی
کز آهم این نیلوفری ایوان فرو ریزد
نیامد آن سوار کج کله در مجلس رندان
که مغز استخوانم در تب هجران فرو ریزد
به سرعت بگذرد هر تیرش آخر از دل گرمم
ازو چون قطره آب آهنین پیکان فرو ریزد
به نخلی بسته‌ام دل کز هوائی گر کند جنبش
به جای میوه از هر شاخ وی صد جان فرو ریزد
خموشی محتشم اما سخن سر می‌زند کلکت
به آن گرمی که آتش از دل ثعبان فرو ریزد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و اندوه دوری معشوق سخن می‌گوید. گریه‌اش به قدری عمیق است که اشکش از چشمانش سرازیر می‌شود و دلی که در آتش هجران می‌سوزد، مانند سیلابی عظیم از او میریزد. او از نبود معشوق و تب عاطفی‌اش گله‌مند است و به یاد آوردن او عواطفش را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر تشبیهاتی به کار می‌برد که نشان‌دهندهٔ شدت احساس اوست و در پایان به صدا و نظم درونش اشاره می‌کند که گویا سخن می‌گوید و آتش درونش را روشن نگه می‌دارد.
هوش مصنوعی: وقتی که بدون تو گریه کنم، اشک‌هایم از مژگانم سرازیر می‌شود، و زمانی که از جا بلند شوم، سیلابی از دامانم میریزد.
هوش مصنوعی: اگر روزی روزگاری، این کاخ باشکوهی که ساخته‌ام به لطف خودم پایدار بماند، اما به یاد داشته باش که یک روز ممکن است با آهی که از دل برمی‌آید، این زیباهای نیلوفری رنگ و جلوه‌اش از بین برود.
هوش مصنوعی: سوار کج‌کلاه هنوز به محفل رندان نیامده است و من در دلتنگی فراق او، جانم در درونم به آتش می‌سوزد و تب می‌کند.
هوش مصنوعی: هر تیر او به سرعت از دل گرم و شادابم خواهد گذشت، همچنان که قطره آب بر پیکان آهنی فرو می‌افتد.
هوش مصنوعی: دل خود را به درخت نخیلی بسته‌ام که اگر از هوای اطراف خود تکانی بخورد، به جای میوه، از هر شاخه‌اش جان‌های زیادی فرو میریزد.
هوش مصنوعی: سکوت محتشم نگوید، اما دلش پر از حرف است. قلبش آنقدر گرم است که می‌تواند آتش را از دل مار احساس کند و بریزد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو نی از ناله بیشم قصه هجران فرو ریزد
دلم گردد ز غم خون خونم از مژگان فرو ریزد
ملایک بس که می گریند شبها از فغان من
عجب نبود که چون ابر از فلک باران فرو ریزد
ز بس دامنکشان بر کشتگان خود گذشت آن گل
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.