گر آن مه را وفا بودی چه بودی
ورش ترس از خدا بودی چه بودی
دمی خواهم که با او خوش برآیم
اگر او را رضا بودی چه بودی
دلم را از لبش بوسیست حاجت
گر این حاجت روا بودی چه بودی
اگر روزی به لطف آن پادشا را
نظر با این گدا بودی چه بودی
خرد گر گرد من گشتی چه گشتی
وگر صبرم بجا بودی چه بودی
به وصلش گر عبید بینوا را
سعادت رهنما بودی چه بودی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و آرزوهای خود نسبت به معشوق اشاره میکند و در قالب سوالاتی به زیبایی و وفای او میپردازد. او میخواهد بداند اگر معشوق به او وفا میکرد، زندگیاش چه شکلی میشد و آیا محبت او میتوانست سعادت و خوشبختی را برایش به ارمغان بیاورد. شاعر همچنین آرزو میکند که اگر در کنار محبوبش قرار میگرفت، آیا میزان صبر و خرد او تغییر میکرد. در نهایت، او حسرت وصل و محبت معشوق را با نمایان کردن حال و روز خود نشان میدهد.
هوش مصنوعی: اگر آن محبوب به وعدههایش وفا میکرد، چه حالتی داشت؟ و اگر او از خدا میترسید، چه اتفاقی میافتاد؟
هوش مصنوعی: میخواهم لحظهای با او خوش باشم؛ اگر او راضی باشد، چه اشکالی دارد؟
هوش مصنوعی: اگر دل مرا از لبش بوسهای باشد، اگر این خواستهام برآورده شود، چه چیز دیگری میخواهم؟
هوش مصنوعی: اگر روزی لطف پادشاه شامل حال این گدا میشد، چه اتفاقی میافتاد؟
هوش مصنوعی: اگر خرد و دانایی به دور من میآمد، چه اتفاقی میافتاد و اگر صبر و بردباری در جایی مناسب خود قرار میگرفت، چه حالتی پیدا میکرد؟
هوش مصنوعی: اگر عبید بینوا به وصالش میرسید، چه خوشی و سعادتی برای او فراهم میشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر آن مه را وفا بودی چه بودی
ورش ترس از خدا بودی چه بودی
دمی خواهم که با او خوش برآیم
اگر او را رضا بودی چه بودی
دلم را از لبش بوسیست حاجت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.