مرا هرچه ملک و سپاهست و گنج
همی زان تست و ترا زوست خنج
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مرا هرچه ملک و سپاهست و گنج
همی زان تست و ترا زوست خنج
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به اهمیت و ارزش عشق و رابطه‌اش با معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که تمامی دارایی‌ها، قدرت‌ها و ثروت‌هایی که دارد، در حقیقت از آن معشوق است و این ارتباط عمیق‌تر از تمامی داشته‌های دنیوی اوست. در نهایت، شاعر عشق را برتر از تمام مظاهر ظاهری زندگی می‌داند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که من دارم، از جمله قدرت و ثروت، همه به خاطر توست و تو هستی که به من اینها را بخشیده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو گشت آن پریروی بیمار غنج
ببرید دل زین سرای سپنج
نه کند آوری گیرد از باج و گنج
نه دل تیره دارد ز رزم و ز رنج
در آموز شکرم چو بخشیم گنج
صبوریم دِه چون فرستیم رنج
بسا نامداران که بردند رنج
نهانی نهادند هر جای گنج
به رنج اندر است ای خردمند گنج
نیابد کسی گنج نابرده رنج
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.