چو گشت آن پریروی بیمار غنج
ببرید دل زین سرای سپنج
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو گشت آن پریروی بیمار غنج
ببرید دل زین سرای سپنج
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از حال دختر زیبایی صحبت می‌کند که به بیماری مبتلا شده و این وضعیت به شدت دلشکسته‌اش کرده است. این درد و غم او، دل شاعر را نیز از شادی و سرور دور کرده و او را تحت تأثیر قرار داده است. در این شعر، ارتباط عمیق احساسی میان عاشق و معشوق و تأثیر بیماری معشوق بر حال عاشق به خوبی نمایان است.
هوش مصنوعی: وقتی آن دختر زیبا و بیمار از سرما بهبود یافت، دل‌ها از این خانه پر از غم و اندوه شاد شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نه کند آوری گیرد از باج و گنج
نه دل تیره دارد ز رزم و ز رنج
مرا هرچه ملک و سپاهست و گنج
همی زان تست و ترا زوست خنج
در آموز شکرم چو بخشیم گنج
صبوریم دِه چون فرستیم رنج
بسا نامداران که بردند رنج
نهانی نهادند هر جای گنج
به رنج اندر است ای خردمند گنج
نیابد کسی گنج نابرده رنج
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.