|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزم
در خویش زنم آتش و مردانه بسوزم
چون با من بیگانه غمش را سر خویشست
با خویش در آمیزم و بیگانه بسوزم
دیوانه شوم، سر به خرابات برآرم
بر خویش دل عاقل و دیوانه بسوزم
گر آتش اندوه برین آب بماند
هم رخت براندازم و هم خانه بسوزم
در وصل دلم را نه به پیمانه دهد می
در می‌فگنم آتش و پیمانه بسوزم
یاران همه در گلشن وصلند به شادی
من چند درین گلخن ویرانه بسوزم؟
گر بر گذرم دام نهد، اوحدی، این بار
هم دام بدرانم و همه دانه بسوزم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساساتی عمیق از عشق و رنج می‌پردازد. او خود را همچون پروانه‌ای توصیف می‌کند که به شمع عشق می‌سوزد و دلش را در آتش شوق و اندوه می‌سوزاند. او می‌گوید که در عداوت و جدایی با یار، غم را به جان می‌خرد و این درد را در دل خود جا می‌دهد. در عین حال، شاعر از دیوانگی و عشق ورزی صحبت می‌کند و از حقیقتی می‌گوید که در میخانه، می‌تواند با اندوه خود بسوزد. در پایان، او به ناشناخته‌ترین قسمت عشق اشاره می‌کند و از دام‌های عشق و رنجی که ممکن است در این مسیر ببیند، صحبت می‌کند.
هوش مصنوعی: روزی به شمعی که در برابرش هستم، همچون پروانه نزدیک می‌شوم و خودم را در آتش عشق می‌سوزانم و با شجاعت به این کار ادامه می‌دهم.
هوش مصنوعی: وقتی کسی با من بیگانه است، غم و دل‌تنگی‌اش را در دل خود نگه می‌دارد. اما من با او ارتباط برقرار می‌کنم و احساسات او را درک می‌کنم و به خاطرش دلم می‌سوزد.
هوش مصنوعی: من دیوانه می‌شوم و به میخانه می‌روم، در حالی که بر دل عاقل و دیوانه‌ام آتش می‌زنم.
هوش مصنوعی: اگر ناراحتی من ادامه پیدا کند، هم لباس خود را در می‌آورم و هم خانه‌ام را به آتش می‌زنم.
هوش مصنوعی: در زمان وصال، دل من دیگر به اندازه‌گیری الکل نیاز ندارد؛ زیرا در جرعه‌ای که می‌نوشم، آتشی وجود دارد که تمام وجودم را می‌سوزاند.
هوش مصنوعی: دوستان همه در باغ عشق و سرور هستند، اما من که در این خرابه تنها مانده‌ام، چرا باید بسوزم؟
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد در مسیر من تله‌ای بیندازد، من این بار هم با قدرت از آن عبور خواهم کرد و تمام منابع و مزایای موجود را به هدر می‌دهم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.