|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای صبح نودمیده! بناگوش کیستی؟
وی چشمه حیات لب نوش کیستی؟
از جلوهٔ تو سینه چو گل چاک شد مرا
ای خرمن شکوفه! بر و دوش کیستی؟
همچون هلال بهر تو آغوش من تهی است
ای کوکب امید در آغوش کیستی؟
مهر منیر را نبود جامهٔ سیاه
ای آفتاب حسن سیه پوش کیستی؟
امشب کمند زلف ترا تاب دیگری است
ای فتنه در کمین دل و هوش کیستی؟
ما لاله‌سان ز داغ تو نوشیم خون دل
تو همچو گل حریف قدح‌نوش کیستی؟
ای عندلیب گلشن شعر و ادب رهی
نالان به یاد غنچه خاموش کیستی؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش معشوقی می‌پردازد که نماد امید و زیبایی است. او با گسترش تشبیهات، سعی دارد درخشش و جذابیت معشوق را توصیف کند و احساسات عشق و longing را به تصویر بکشد. با بیان حسرت‌ها و اشتیاق‌ها، شاعر می‌خواهد عمق عشق خود را نشان دهد و از این طریق نشان دهد که معشوق چه تأثیری بر زندگی و دل او دارد. در نهایت، شاعر از کوکب امید و زیبایی معشوق در شعر و ادب یاد می‌کند و به او ابراز محبت می‌کند.
هوش مصنوعی: ای صبح زیبا! تو کیستی که سرنوشت من را رقم می‌زنی؟ ای منبع زندگی، تو کجایی که جانم را سیراب کنی؟
هوش مصنوعی: از زیبایی تو، مانند گلی که در سینه شکاف می‌افتد، دلم تحت تأثیر قرار گرفته است، ای مجموعه‌ای از شکوفه‌ها! تو در دنیای من چه جایگاهی داری؟
هوش مصنوعی: آغوش من به خاطر تو، مانند هلال ماه خالی است. ای ستاره امید، تو در آغوش چه کسی قرار داری؟
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و نمادین، به توصیف معشوقش می‌پردازد. او به نوعی احساس می‌کند که معشوقش، چون خورشید درخشان و زیباست، نیاز به پوشش یا حجاب ندارد. در عین حال، به نوعی حسرت و سرنوشت فردی را هم مطرح می‌کند که آرزو دارد آنگونه ذهنی که زیبایی و نور معشوقش را در جامعه ببیند، در برابر تیرگی‌ها نایستد. در نهایت، شاعر از معشوق می‌پرسد چرا در برابر زیبایی‌اش، به تیره‌پوشی و حجاب روی آورده است، و در واقع به ستایش زیبایی او می‌پردازد.
هوش مصنوعی: امشب موهای تو به گونه‌ای در هم پیچیده‌اند که به نظر می‌رسد آماده جلب توجه و فریب دل‌ها هستند. ای کسی که در انتظار هستی تا دل و عقل را تحت تأثیر قرار دهی، تو چه کسی هستی؟
هوش مصنوعی: ما مانند گل لاله از درد فراق تو می‌نوشیم، و دل‌مان سرشار از غم است. تو همچو گلی، چه کسی هستی که با ما در می‌نوشی؟
هوش مصنوعی: ای بلبل باغ شعر و ادب، به یاد غنچه‌ای که خاموش است، ناله می‌کنی. تو چه کسی هستی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.