|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مرغ خونین ترانه را مانم
صید بی‌آب و دانه را مانم
آتشینم ولیک بی‌اثرم
ناله عاشقانه را مانم
نه سرانجامی و نه آرامی
مرغ بی‌آشیانه را مانم
هدف تیر فتنه‌ام همه عمر
پای بر جا نشانه را مانم
با کسم در زمانه الفت نیست
که نه اهل زمانه را مانم
خاکساری بلند قدرم کرد
خاک آن آستانه را مانم
بگذرم زین کبود خیمه رهی
تیر آه شبانه را مانم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس ناامیدی و سرگردانی خود سخن می‌گوید. او خود را به عنوان مرغی بدون آشیانه توصیف می‌کند که در جستجوی آرامش و هدف است اما به هیچ یک از آنها نمی‌رسد. همچنین اشاره می‌کند که در این دنیای پر از فتنه و درد، برای هیچ‌کس و هیچ‌جا تعلق خاطری ندارد و خود را رهاشده و بی‌اثر حس می‌کند. در نهایت، او رازی به درد و شب‌های سوزان عاشقانه را با ناله‌هایش در زندگی بی‌سرانجامش می‌بیند و از این وضعیت خسته است.
هوش مصنوعی: من مانند پرنده‌ای هستم که زخمی است و در جستجوی نغمه‌ای شیرین، بی‌آنکه آب و دانه‌ای داشته باشد، در حال پروازم.
هوش مصنوعی: من درونم ملتهب و آتشین است، اما مانند ناله‌ای عاشقانه، بی‌صدا و بی‌اثر باقی مانده‌ام.
هوش مصنوعی: مانند مرغی که در آشیانه‌ای ندارد، نه به پایان مشخصی می‌رسم و نه آرامش و سکونی دارم.
هوش مصنوعی: من تمام عمر خود را صرف هدف‌گذاری بر روی تیر فتنه کرده‌ام و هیچ‌گاه از آن هدف منحرف نخواهم شد.
هوش مصنوعی: من با هیچ‌کس در این دنیا ارتباطی ندارم، زیرا نه خودم شایسته هستم و نه اهل این زمانه را مناسب می‌دانم.
هوش مصنوعی: خاکساری به من عظمت و ارزش بخشید، همان‌طور که خاک آن درگاه نیز ارزشمند است.
هوش مصنوعی: از این چادر آبی رنگ می‌گذرم و در دل شب با تیرهای ناامیدی باقی می‌مانم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.