|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای کاش که بود ما نبودی
یا بنمودی هر آنچه بودی
نگشود ز کعبه در کسی را
از ما در دیر را سجودی
ز افسانهٔ واعظان فسردیم
ای مطرب عاشقان سرودی
کی مرد غم تو بودم ای عشق
صد بار فزونم ار نمودی
جز دوست اگر ز دوست خواهی
در مذهب عاشقان جهودی
مجنون توام چنانکه بودم
با ما نه‌ای آنچنانکه بودی
ای دل چه به های های گریی
هوئی مگر از رضی شنودی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به اشتیاق و آرزوهای خود درباره عشق می‌پردازد. او آرزو می‌کند که ای کاش خود یا معشوقش به حقیقت وجود خود اعتراف می‌کردند. با اشاره به کعبه و دیر به تضاد بین دین و عشق می‌پردازد و از افسردگی‌اش در برابر سخنان واعظان می‌گوید. شاعر خود را مجنون عشق معرفی کرده و با غم و اندوه از معشوقش یاد می‌کند، در حالی که به تکرار شوق و فزون‌طلبی‌اش اشاره دارد. در نهایت، او به دل خود و گریه‌اش اشاره می‌کند و امکان شنیدن صدای رضی را مطرح می‌کند.
هوش مصنوعی: ای کاش که من وجود نداشتم یا اگر هم وجود داشتم، هر آنچه که هستم را به درستی نشان می‌دادم.
هوش مصنوعی: کسی از ما را در کعبه راهی نداد، اما در میخانه با یک سجده خود را نشان دادیم.
هوش مصنوعی: از داستان‌های موعظه‌کنندگان خسته شده‌ایم، ای نوازنده، آهنگی برای عاشقان بخوان.
هوش مصنوعی: ای عشق، من چقدر برای غم تو دلتنگ بودم! اگر خودت را نشان می‌دادی، صد بار بیشتر از این احساسات را تجربه می‌کردم.
هوش مصنوعی: اگر غیر از دوست، چیزی از دوست بخواهی، در راه عشق، به نتیجه‌ای نخواهی رسید.
هوش مصنوعی: من دیوانه‌ات هستم، همان‌طور که همیشه بودم، اما تو دیگر مثل گذشته‌ها در کنار من نیستی.
هوش مصنوعی: ای دل، چرا اینقدر با صدای بلند گریه می‌کنی؟ آیا از رضی چیزی شنیده‌ای که اینقدر ناراحت شده‌ای؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خاکستری ار ز خاک سودی
صد آینه را بدان زدودی
چون از رخ او نظر ربودی
هر لحظه که با خودی جهودی
گر آینه عین او نبودی
آن روی به ما که می نمودی
بگشاد در سرا به عالم
گر در بستی که می گشودی
او می بخشد وجود ور نه
[...]
امید وصالم ار نبودی
دل بی تو شکیب کی نمودی
شب خواب فراغتش ربودی
بر بستر عافیت غنودی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.