رضاقلی خان هدایت
»
تذکرهٔ ریاض العارفین
»
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
»
بخش ۴۱ - رضای شیرازی
اسمش حکیم شاه رضا از فضلا و حکما بوده و سفر هند نموده. در زمان اکبرشاه در آن مملکت میزیسته، همانجا فوت شد. زیاده بر این از حالش معلوم نیست. از اوست:
رباعی
سلطان به جهان پرده سرایی زد و رفت
درویش به دهر پشت پایی زد و رفت
القصّه به هر دو روز در گلشن عمر
مرغی به سر شاخ نوایی زد و رفت
رباعی
ای سالک راه، خانه سوزی میکن
وز شعلهٔ آن، جهان فروزی میکن
بر عمر چه مقدار که امیّدت هست
در خوردِ همان کوشش روزی میکن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: رضای شیرازی در زمان اکبرشاه به هند سفر کرده و در همانجا زندگی کرد و فوت شد. او به عنوان حکیم و فاضل شناخته میشود و جزئیات بیشتری از زندگیاش در دست نیست. در رباعی اول، شاعر به گذر زمان و ناپایداری زندگی اشاره میکند و بیان میکند که هر موجودی در این دنیا با وجود تلاشش، سرانجام میرود. در رباعی دوم، شاعر سالک را به کوشش در راه عرفان و سوزاندن آتشهای درون دعوت میکند و تأکید میکند که در هر لحظه از عمر، باید برای کسب ارزشی تلاش کرد.
هوش مصنوعی: او فردی به نام حکیم شاه رضا بوده که از دانشمندان و حکما به شمار میرفته و به سفر به هند رفته است. او در دوره اکبرشاه در آن کشور زندگی میکرده و همان جا درگذشته است. اطلاعات بیشتری درباره او در دست نیست. از او آثار و تألیفات مختلفی نیز به جا مانده است.
هوش مصنوعی: سلطان بر روی زمین دنیایی ایجاد کرد و رفت، و درویش هم با ناخوشی از دنیا دور شد و رفت.
هوش مصنوعی: هر دو روز، مرغی در گلشن عمر، بر سر شاخهای آواز میخواند و سپس میرود.
هوش مصنوعی: ای رهرو مسیر، آشفتگی و اضطراب دل را به جان بخر و با نگاهی آتشین، نور و زندگی را به دیگران هدیه کن.
هوش مصنوعی: به اندازهای که به زندگیات امید داری، تلاش کن و از روزیات بهرهمند شو.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.