چه خوش گفت مزدور با آن خدیش:
مکن بد به کس، گر نخواهی به خویش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چه خوش گفت مزدور با آن خدیش:
مکن بد به کس، گر نخواهی به خویش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر انسان نمی‌خواهد بدی و ستمی به خودش برسد، نباید به دیگران آسیب برساند. این پیام اخلاقی بر اهمیت همدلی و حسن نیت در روابط انسانی تأکید دارد و به افراد توصیه می‌کند که از بدی کردن به دیگران بپرهیزند.
هوش مصنوعی: مزدور با خدای خود به نیکی سخن گفته و می‌گوید که اگر نمی‌خواهی به خودت آسیب برسد، نباید به دیگران بدی کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسی کو خِرَد را نَدارَد زِ پیش
دِلش گَردَد از کَردهٔ خویش ریش
شه آسمان قدر و سیاره جیش
مه هاشمی آفتاب قریش
چنان ساخت هرچیز به انداز خویش
که‌ز‌آن ساختن کم نیامد نه بیش
علی را همی بوس هر روز بیش
هم از بهر چاکر هم از بهر خویش
بدانست گودرز آید به پیش
که او مهربانست چون جان خویش
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.