تن از خوی پر آب و دهان پر ز خاک
زبان گشته از تشنگی چاک چاک
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تن از خوی پر آب و دهان پر ز خاک
زبان گشته از تشنگی چاک چاک
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با توصیف حال انسان، به بیان وضعیت جسم و روح او می‌پردازد. او از عطش و گرسنگی سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که تن انسان از آب و دهان او از خاک پر شده است. این حالت به ناتوانی و رنجی اشاره دارد که انسان در زندگی احساس می‌کند.
هوش مصنوعی: تن انسان از سرشتش آبی است و دهانش پر از خاک. زبانش از شدت تشنگی پاره پاره شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو روز درخشان برآورد چاک
بگسترد یاقوت بر تیره خاک
نیابد همی کوهکان سیم پاک
بکان اندرون گوهرش گشته خاک
بگسترد او در عرب دین پاک
سر سرکشان اندر آمد به خاک
بدارد جهان بر یکی دین پاک
برآرد ز دجال و خیلش هلاک
یکی آتشی بر شده تابناک
میان باد و آب از بر تیره خاک
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.