سخن پوشیده در لعل لب جانان نمی‌ماند
اگرچه در عدم باشد سخن پنهان نمی‌ماند
نپوشد خط مشکین آب و رنگ لعل جانان را
نهان در تیرگی این چشمه حیوان نمی‌ماند
به خوابی می‌شود آزاد روح از قید آب و گل
تمام عمر ماه مصر در زندان نمی‌ماند
شود هر اختری زیر فلک در وقت خود طالع
رسد چون نوبت نان طفل بی‌دندان نمی‌ماند
بشو دست از دل آسوده در دوران زلف او
که گر این است چوگان، گوی در میدان نمی‌ماند
سخن بر گرد عالم می‌دود گر رتبه‌ای دارد
متاع یوسفی در گوشه دکان نمی‌ماند
همانا دانه امید ما را سوخت نومیدی
وگرنه تخم در زیر زمین پنهان نمی‌ماند
کدامین شوخ چشم امروز جا دارد درین گلشن؟
که در کاویدن دل خارش از مژگان نمی‌ماند
به دلتنگی قناعت کن ثبات عمر اگر خواهی
که چون شد غنچه گل، در بوستان چندان نمی‌ماند
عبث در پنبه داغ خویش پنهان می‌کنم صائب
چراغ شوخ هرگز در ته دامان نمی‌ماند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی ناپایداری و گذرا بودن زندگی و زیبایی‌ها می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هرچه در دل انسان نهان باشد، بالاخره نمایان می‌شود و هیچ چیز در این دنیا پایدار نیست. او به مثال‌های مختلفی همچون خواب، ستاره‌ها و گل‌ها استناد می‌کند تا نشان دهد که همه چیز در زمان مشخصی دگرگون می‌شود. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید دارد که باید از دل‌آشفتگی و اضطراب فاصله گرفت، زیرا زیبایی‌ها و خوشی‌ها همیشگی نیستند و گذرا هستند.
هوش مصنوعی: سخن و احساسی که در دل داریم، حتی اگر بر زبان نیاوریم، باز هم نمی‌تواند پنهان بماند؛ زیرا عشق و محبت آنقدر قوی است که در نهایت خود را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که عشق و زیبایی واقعی نمی‌تواند در سیاهی و تاریکی پنهان بماند. زیبایی و محبت به مانند رنگ سرخ و جذاب است که نمی‌توان آن را تحت‌الشعاع قرار داد، و در نهایت، روشنایی و جذابیت آن خود را نشان می‌دهد. عشق واقعی به جایگاه خود می‌رسد و نمی‌تواند در کمبود نور یا توجه محو شود.
هوش مصنوعی: در خواب، روح از محدودیت‌های جسم و مادیات رها می‌شود. مانند اینکه یک ماه در طول عمرش نمی‌تواند همیشه در زندان باقی بماند.
هوش مصنوعی: هر ستاره‌ای در آسمان در زمان مناسب خود می‌درخشد، همان‌طور که هیچ بچه‌ای با دندان ناچیز نمی‌ماند و روزی‌اش به سراغش می‌آید.
هوش مصنوعی: دست از آرامش دل بردار و در گیر و دار زیبایی او قرار بگیر، چون اگر این وضع ادامه یابد، هیچ چیز در میدان زندگی پایدار نخواهد ماند.
هوش مصنوعی: اگر سخنی ارزشمند باشد، در همه جا دست به دست می‌شود و رد و بدل می‌گردد. اما اگر کالایی خوب و با کیفیت باشد، نمی‌تواند در یک جا باقی بماند و همیشه به دنبال جایگاه بهتر است.
هوش مصنوعی: امید ما به خاطر ناامیدی از بین رفته است و اگر این ناامیدی نبود، بذر ما در زمین پنهان نمی‌ماند.
هوش مصنوعی: آیا کسی در این باغ زیبای امروز وجود دارد که دل را به شور و نشاط درآورد؟ زیرا زیبایی چشمانش آنقدر فریبنده است که دل را به زحمت می‌اندازد و خارش نازک مژگانش به جا نمی‌گذارد.
هوش مصنوعی: به کم بودن غم و دلتنگی راضی باش، چون اگر بخواهی عمرت ثابت و پایدار بماند، مانند غنچه گلی نخواہی ماند که در بوستان مدت زیادی باقی نمی‌ماند.
هوش مصنوعی: دلیل نکنم که بی‌فایده در درد و رنج خود را پنهان می‌کنم، زیرا نور و شادی هرگز در عمق تاریکی نمی‌ماند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند
وگر در پرده می‌داری، کسی را جان نمی‌ماند
من درویش رسوای جهان گشتم بحمدالله
چه شبهه، عشق و درویشی بسی پنهان نمی‌ماند
به یاد روی تو چندان که سوی ماه می‌بینم
[...]
چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند
وگر در پرده می‌داری کسی را جان نمی‌ماند
به نقش دلکش کمخا نگارستان نمی‌ماند
به روی مهوش والا گل بستان نمی‌ماند
به یاد شقهٔ خسقی شفق چندان که می‌بینم
[...]
ز شوخی چون نگه تمکینش از جولان نمی ماند
به دل گاهی سر هر مویش از مژگان نمی ماند
اگر صد پیرهن چون غنچه آن گل پیرهن پوشد
چو بوی گل تنش در پیرهن پنهان نمی ماند
مرا از جزء جزء دل کند گل خار مژگانش
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.