|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کیست گردن ننهد دام جهانگیر ترا؟
چرخ یک حلقه بود زلف چو زنجیر ترا
شست صاف تو مریزاد، که خون دو جهان
نشود مانع پرواز، پر تیر ترا
کار سنگ بده از لوح مزارش آید
هر که در خاک برد حسرت شمشیر ترا
بحر در حوصله قطره نگنجد هیهات
دیده چون درک کند حسن جهانگیر ترا؟
حاصل ملک جهان پیش سلیمان بادست
به چه تسخیر نمایم نظر سیر ترا؟
نتوان داشت به زنجیر، نگاهش صائب
هر که از دل شنود ناله شبگیر ترا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به زیبایی و جذبهٔ خاص معشوق اشاره می‌کند و قدرت تأثیر او را بر دنیای اطرافش باز می‌کند. او به دشواری‌های پرواز عشق و خواسته‌های انسانی در مقابل موانع دنیوی می‌پردازد و بیان می‌کند که درک زیبایی معشوق هیچگاه آسان نیست. همچنین، شاعر به ناامیدی و حسرت‌هایی که در دل دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق واقعی نمی‌تواند تحت کنترل و زنجیر قرار گیرد. در نهایت، او به غم و رازگویی‌های شبانه‌اش اشاره می‌کند که به درک عمیق‌تری از عشق و سختی‌های آن بیانجامد.
هوش مصنوعی: کیست که گردن خود را تسلیم چنگال قدرت تو کند؟ دنیا همچون حلقه‌ای است که زلف تو را به زنجیر کشیده است.
هوش مصنوعی: دست‌های پاک تو را شکر می‌کنم که خون دو جهان نمی‌تواند مانع پرواز تو باشد و تیرهای فراوانی را به سوی تو می‌اندازند.
هوش مصنوعی: هر کسی که از خاک برود، با حسرت شمشیر تو را به یاد می‌آورد و کارهای بزرگ تو بر روی لوح مزارش ثبت خواهد شد.
هوش مصنوعی: دریای بزرگ در اندازه یک قطره نمی‌گنجد، پس چطور می‌توان انتظار داشت که چشمان ما بتوانند زیبایی تو، که همچون جهان بی‌پایان است، درک کنند؟
هوش مصنوعی: آیا می‌توانم با تمام قدرت و سلطنتی که سلیمان بر جهان داشت، به تو نشان دهم که چقدر تحت تسلط و نظارت من هستی؟
هوش مصنوعی: انسان نمی‌تواند نگاهش را محدود کند به زنجیر، زیرا هر کسی که از دلش ناله و اندوه شب را بشنود، می‌فهمد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.