چشم روشن بادمان کز خود رهایی یافتیم
در مغاک خاک تیره روشنایی یافتیم
گرچه ما دور از طمع بودیم یک چندی کنون
از قناعت پایگاه پادشایی یافتیم
ما ازین باطل خوران آشنا بیگانهوار
پشت بر کردیم و با حق آشنایی یافتیم
هرگز از بار حسد خسته نگردد پشت ما
کز «قل الله ثم ذرهم» مومیایی یافتیم
اول اندر نشهٔ اولا گرفتار آمدیم
آخر اندر نشهٔ اخرا رهایی یافتیم
خاکپای کمزنان شد توتیای چشم ما
کار سرمان بود و آخر کار پایی یافتیم
سر فرو بردیم تا بر سروران سرور شدیم
چاکری کردیم تا کار کیایی یافتیم
پارسایان هر زمان ناپارسا خوانندمان
ما از آن بر پارسایان پارسایی یافتیم
گر همی خواهی که باشی پادشا و پارسا
شو گدایی کن که ما این از گدایی یافتیم
ما گدایان را ز نادانی نکوهش چون کنی
کاین سنا از سینهٔ پاک سنایی یافتیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از رهایی و آگاهی سخن میگوید و بیان میکند که چگونه از تاریکی و خاموشی به روشنایی و دانش رسیدهاند. او اشاره میکند که با وجود اینکه به دور از طمع بودند، از طریق قناعت به مقامهای بالا دست یافتند و با آشنایی با حقیقت، به آرامش و صفا نائل شدند. همچنین، او بر این نکته تأکید دارد که حسد نمیتواند آنها را خسته کند و به عنوان گدایان، به مقام والایی از شناخت و معنویت دست یافتهاند. در پایان، شاعر به این نتیجه میرسد که برای رسیدن به پادشاهی و پارسایی، باید از خودگذشتگی و گدایی آگاهانه را در نظر گرفت.
هوش مصنوعی: چشمهای ما روشن باد که از خودمان رهایی پیدا کردیم. در دل خاک سیاه، به نور و روشنایی دست یافتیم.
هوش مصنوعی: هرچند مدتی بود که از دنیای طمع دور بودیم، اکنون با قناعت به جایگاهی مانند پادشاهی رسیدهایم.
هوش مصنوعی: ما از افرادی که به امور بیاساس میپردازند، که با آنها آشنایی داشتیم، روی گرداندیم و با حقیقت و درستکاران ارتباط برقرار کردیم.
هوش مصنوعی: هرگز از حسد و کینه دیگران خسته نخواهیم شد، چون به حقیقتی دست یافتهایم که ما را از این بار سنگین نجات میدهد.
هوش مصنوعی: در ابتدا در دنیای خوشی و لذتها گرفتار شدیم و در پایان، در دنیای دیگر به آزادی رسیدیم.
هوش مصنوعی: ما با دیدن افرادی که به سختی راه میروند و مشکلات را تحمل میکنند، متوجه شدیم که چه کار دشواری را انجام دادهایم و در نهایت به نتیجهای رسیدیم.
هوش مصنوعی: ما به زیر سایهی بزرگان رفتیم و با خدمتگذاری به آنها، توانستیم به مقام بلندتری برسیم.
هوش مصنوعی: مدام پارسایان ما را ناپارسا میخوانند، اما ما در خودمان به جهت پایبندی به اصول اخلاقی و پارسایی، ارزشها و فضایل را یافتهایم.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی پادشاه و انسان نیکوکار باشی، باید در مقام گدا قرار بگیری، زیرا ما هم از گدایان به این مقام رسیدیم.
هوش مصنوعی: ما به خاطر نادانیمان را نمیتوان سرزنش کرد، چرا که این ستایش و مدح، از دل پاک سنایی سرچشمه گرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ما نوای خویش را در بینوائی یافتیم
فخر بر شاهان عالم در گدائی یافتیم
ز آشنا بیگانه گشتیم از جهان و جان غریب
در جوار قرب جانان آشنائی یافتیم
سالها بانگ گدائی بر در دلها زدیم
[...]
ما سریر سلطنت در بینوائی یافتیم
لذت رندی ز ترک پارسائی یافتیم
سالها در یوزه کردیم از در صاحبدلان
مایهٔ این پادشاهی زان گدائی یافتیم
همت ما از سر صورت پرستی در گذشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.