|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سر بر خط عاشقی نهادیم
در محنت و رنج اوفتادیم
تن را به بلا و غم سپردیم
دل را به امید عشق دادیم
غم‌خواره شدیم در ره عشق
وز خوردن غم همیشه شادیم
قصه چه کنم که در ره عشق
با محنت و غم جنابه زادیم
در حضرت عشق خوب‌رویان
بر تارک سر بایستادیم
بی درد چو بد سنایی از عشق
از جستن این حدیث بادیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر عشق را با محنت و رنج گره زده و به دلدادگی خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در مسیر عشق، با غم و درد دست و پنجه نرم کرده و این حال را همواره پذیرفته است. عشق را همچون نعمتی می‌بیند که موجب می‌شود بر رغم غم‌ها، شاداب و امیدوار بماند. سنایی در نهایت از حال و هوای خود و تجربه‌هایش در این راه سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که چقدر عشق برای او ارزشمند است.
هوش مصنوعی: ما برای عشق سر به خط گذاشتیم و در میانه‌ی درد و رنج گرفتار شدیم.
هوش مصنوعی: جسم خود را در معرض درد و رنج قرار دادیم و قلبمان را به عشق و امید سپردیم.
هوش مصنوعی: ما در مسیر عشق به غم تبدیل شدیم و با وجود اینکه همیشه غمگین هستیم، از آن لذت می‌بریم و خوشحالیم.
هوش مصنوعی: در مسیر عشق، داستانی دارم که با درد و رنج به دنیا آمده‌ام.
هوش مصنوعی: در محضر عشق، زیبارویان بر بالای سر ما ایستاده‌اند.
هوش مصنوعی: بدون درد و غمی، مانند سنایی، ما از عشق و مسائلی که به آن مربوط می‌شود، دور هستیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دستی که به عهد دوست دادیم
از بند نفاق برگشادیم
زان زهد تکلفی برستیم
در دام تعلق اوفتادیم
از پیش سجاده بر گرفتیم
[...]
گیتی به سر سنان گشادیم
پس از سر تازیانه دادیم
ملک همه خسروان گرفتیم
سد همه دشمنان گشادیم
بنیاد جهان اگر کهن بود
[...]
گر داد طریق عشق دادیم
ور زان مه و آفتاب شادیم
میخانهٔ ذوق درگشادیم
مستانه صلای عام دادیم
هر جا دیدیم یار رندی
جامی به کفش روان نهادیم
میخواری و عشقبازی آموز
[...]
با هم قدم طلب نهادیم
با هم ورق ادب گشادیم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.