آن جام لبالب کن و بردار مرا ده
اندک تو خور ای ساقی و بسیار مرا ده
هرکس که نیاید به خرابات و کند کبر
او را بر خود بار مده بار مرا ده
مسجد به تو بخشیدم میخانه مرا بخش
تسبیح ترا دادم و زنار مرا ده
ای آنکه سر رندی و قلاشی داری
پس مرد منی دست دگر بار مرا ده
ای زاهد ابدال چو کردار برد می
سردی مکن آن بادهٔ کردار مرا ده


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از ساقی میخواهد تا جامی پُر از شراب به او بدهد و خود را در مستی غرق کند. او به زاهدانی که به دردسرهای دین و دنیا دلبستهاند، انتقاد میکند و تأکید میکند که کسانی که به خرابات نمیآیند، نباید بار او را به دوش بکشند. شاعر بین مسجد و میخانه تعادل برقرار میکند و میگوید که هر دو دارای ارزشهای خود هستند. همچنین از رند بودن و قلاشی ساقی میستاید و خواهان شراب است و به زاهدان توصیه میکند که از سختگیری دست بردارند و او را در این حالت یاری کنند.
هوش مصنوعی: آن لیوان پر از نوشیدنی را پر کن و به من بده. کمی از آن را به من بده، اما نوشیدنی فراوانی به من ببخش.
هوش مصنوعی: هرکسی که به میخانه نیاید و از خود بزرگ بینی کند، بار سنگینی بر دوش خود بگذارد، اما من را با بار خود همراه کن.
هوش مصنوعی: من مسجد را به تو تقدیم میکنم، میخانهام را هم به من ببخش. تسبیح تو را به تو میدهم و زنجیرم را به من بده.
هوش مصنوعی: ای کسی که در فریبندگی و زیرکی مهارت داری، پس تو مرد منی؛ یک بار دیگر دست مرا بگیر.
هوش مصنوعی: ای زاهد، وقتی که کردار و رفتار تو مانند دل سرد است، نگذار که این سردی بر تو حاکم شود و بادهٔ رفتارت را به من بده.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساقی قدحی از می اسرار مرا ده
یک قطره ازان قلزم زخار مرا ده
هر لحظه به جامی نتوان کرد دهن تلخ
گر صاف و گر درد، به یکبار مرا ده
مستی است کلید در گنجینه اسرار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.