|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جانم از درد دل دوائی یافت
درد نوشید از آن صفائی یافت
بینوا بود جان مسکینم
از نوای خدا نوائی یافت
گنج اسمای حضرت سلطان
ناگه از کنج دل گدائی یافت
درد دل هر که برد بر در او
آن قماشش بگو بهائی یافت
دیدهٔ هر که نور رویش دید
در همه آینه لقائی یافت
دل به میخانه رفت خوش بنشست
خوش مقامی و نیک جائی یافت
نعمت الله ز خویش فانی شد
جاودان زان فنا بقائی یافت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از تجربهٔ درد و درمان سخن می‌گوید و بیان می‌کند که جان او از درد دل نهایتاً به آرامش و صفا می‌رسد. او از نوای خدا لذت می‌برد و گنجداری اسما و معانی عمیق الهی را در دل خویش می‌یابد. در این مسیر، هر کس که به درگاه خدا آمده و درد دلش را عرضه کرده، پاداش و بهایی یافته است. شاعر همچنین به زیبایی وجود نورانی حضرت اشاره می‌کند و می‌گوید که دیدن این نور باب آشنایی با حقیقت را می‌گشاید. او در نهایت به این نکته می‌رسد که با فانی شدن در خود و پیروی از میخانهٔ عشق، به جاودانگی واقعی دست یافته است.
هوش مصنوعی: جانم از آلام و غم‌ها درمانی پیدا کرد و از آن درد که نوشید، به آرامشی دست یافت.
هوش مصنوعی: روح بیچاره‌ام به واسطه‌ی نغمه‌های الهی، حالتی تازه و دل‌انگیز پیدا کرد.
هوش مصنوعی: ناگهان دلتنگی و فقر درون، به بهشتی از معانی و زیبایی‌های وجود این بزرگوار دست یافت.
هوش مصنوعی: هر کسی که دلش را به نزد او ببرد و دردش را برایش بگوید، ارزش و بهایی را که پیدا می‌کند، شایسته است.
هوش مصنوعی: هر کسی که نور چهره او را ببیند، در تمامی آینه‌ها به جمال او انعکاسی خواهد یافت.
هوش مصنوعی: دل به میخانه رفت و از زندگی خوشحال است، چون در جایی خوب و با آرامش نشسته و به مقام خوبی دست یافته است.
هوش مصنوعی: نعمت الهی از خود آدمی ناپدید شد، اما از همان فنا و زوال، بقاء و جاودانگی به وجود آمد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کارش آن بود کان کیائی یافت
از چنان پیشه پادشائی یافت
هر که با دوست آشنایی یافت
ز آفت خویشتن رهایی یافت
هر که خود را ز راه خود برداشت
راه در عالم خدایی یافت
ببر از خویشتن که طالب دوست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.