|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یک نفس یعقوب بی یوسف نبود
گرچه هجرانش به ظاهر می‌نمود
هر که را دیدی نمودی یوسفش
هر چه بشنیدی ز یوسف می‌شنود
تا مگر یوسف در آید از درش
در بر وی هر که بودی می‌گشود
هر که در کنعان بدیدی پیش او
یوسف مصری خود را می‌ستود
چون بر تخت این ظهورش را بیافت
سر حق خود دید از آن گردش سجود
هرچه بود و هست و خواهد بود اوست
هر چه باشد باشد از جود وجود
گر خلیل الله به صورت غایب است
نعمت اله یکدمی بی او نبود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به غم هجران و یاد یوسف اشاره دارد و بر پیوند عمیق بین یعقوب و یوسف تأکید می‌کند. شاعر بیان می‌کند که یعقوب هرگز از یوسف جدا نیست و در غیبت او همیشه در اندیشه و یادش به سر می‌برد. همه چیز در وجود یوسف نهفته است و او منبع جود و خیر است. هر کس که در کنعان دیده می‌شود، در حقیقت به یاد یوسف و ویژگی‌های اوست. نهایتاً، شاعر به این نکته می‌رسد که وجود یوسف همواره حاضر و فعال است، حتی اگر به شکل ظاهری غایب باشد.
هوش مصنوعی: یعقوب بدون حضور یوسف همیشه در دلش او را حس می‌کرد، حتی اگر به نظر می‌رسید که از هم دور هستند و جدایی برایش مشهود است.
هوش مصنوعی: هر کسی که دیدی، او را شبیه یوسف نشان دادی و هر چیزی که درباره یوسف شنیدی، از او می‌شنوی.
هوش مصنوعی: منتظر بود که یوسف از در وارد شود و هر کسی که بود، به احترام او در بر او باز می‌شد.
هوش مصنوعی: هر کسی که در سرزمین کنعان یوسف را دید، تنها به تمجید و ستایش او پرداخته است.
هوش مصنوعی: زمانی که او بر تخت نشسته، در آن لحظه حق خود را می‌بیند و از حرکاتش به سطحی از رذالت و افتادگی می‌رسد که سجده می‌کند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که وجود دارد، گذشته دارد یا در آینده خواهد بود، همگی از آنِ او هستند و از بخشندگی و وجود او سرچشمه می‌گیرند.
هوش مصنوعی: اگر خلیل‌الله به شکل ظاهری غایب است، اما نعمت الهی هیچ‌گاه یک لحظه هم بدون وجود او نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نان آن مدخل ز بس زشتم نمود
از پی خوردن گوارشتم نبود
آمدم سوی سرای شمس دین
بازگشتم چون جمال او نبود
من چه خواهم کرد بی او آن سرای؟
تشنه را از ساغر فارغ چه سود؟
این بگفت و رفت از پیشش چو دود
هر چه بود اصلا همه آن هیچ بود
از قضا سرکنگبین صَفرا فزود
روغن بادام خشکی می‌نمود
از قضا دیوانه‌ای در بند بود
قصۀ من هرچه گفتم می‌شنود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.