|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خاک پاک ما به می بسرشته اند
عنبر ما با گلاب آغشته اند
باز یاران بازیاری می کنند
بی تکلف تخم نیکی کشته اند
خلعت هر کس بود نوعی دگر
جامه ای پوشند کایشان رشته اند
آفرین بر همت صاحبدلان
زانکه جان و دل بجانان هشته اند
حکم سید مهر آلش کرده اند
از ولایت این نشان بنوشته اند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف فضائل و ارزش‌های معنوی و اجتماعی می‌پردازد. او به پاکی و طهارت خاک سرزمینش اشاره می‌کند و از مهر و محبت یاران یاد می‌کند که بی‌تکلف در پی کاشتن نیکی هستند. همچنین به اهمیت همت و اراده صاحبدلان اشاره دارد و به زیبایی و هارمونی نوعی خلعت و جامه در بین انسان‌ها پرداخته است. در نهایت، شاعر به مقام و رسم ولایتی که به واسطه مهر سید آل نسبت داده شده و نشان از آن در جامعه ایجاد شده است، اشاره می‌نماید.
هوش مصنوعی: خاک زمین ما از خوشبویی و پاکی سرشار است و بوی عنبر ما با عطر گلاب ترکیب شده است.
هوش مصنوعی: یاران بدون هیچ زحمتی به همدیگر کمک می‌کنند و به سادگی نیکی را در دل‌ها می‌کاشند.
هوش مصنوعی: هر کسی لباس خاصی به تن دارد که نشان‌دهنده ویژگی‌های اوست و این افراد به نوعی ارتباطی با هم دارند.
هوش مصنوعی: ستایش بر اراده و تلاش کسانی که دل و جانشان را به معشوق بخشیده‌اند.
هوش مصنوعی: حکم و فرمان سید و رهبر این خاندان از ولایت صادر شده و این نشانه به روشنی ثبت شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مؤمن و کافر به خون آغشته‌اند
یا همه سرگشته یا برگشته‌اند
چونک روغن را ز آب اسرشته‌اند
آب با روغن چرا ضد گشته‌اند
علم در جان و دلت بسرشته اند
تخم دانش در زمینت کشته اند
تارِ جانم را ز نقصان رشته‌اند
در وجودم تخم حرمان کشته‌اند
نفس ها بر بخل حاضر گشته اند
گوییا بر حقد و بخل آغشته اند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.