فرو هشت ازو سرخ و زرد و بنفش

همی خواندش کاویانی درفش

ابا گرز و با کاویانی درفش

زمین کرده از سم اسپان بنفش

درفشیدن تیغهای بنفش

چو بینید باکاویانی درفش

به پیش اندرون کاویانی درفش

به چنگ اندرون تیغهای بنفش

چو در دژ شوم برفرازم درفش

درفشان کنم تیغ های بنفش

چه با گونه گونه درفشان درفش

جهانی شده سرخ و زرد و بنفش

خداوند شمشیر و زرّینه کفش

فرازندهٔ کاویانی درفش

همه پشت پیلان به رنگین درفش

بیاراسته سرخ و زرد و بنفش

ز بس گونه گون پرنیانی درفش

چه سرخ و سپید و چه زرد و بنفش

به پیش اندرون کاویانی درفش

جهان زو شده سرخ و زرد و بنفش

چه پوشد کجا برافرازد درفش

که پیداست تابان درفش بنفش

هوا گشت سرخ و سیاه و بنفش

ز بس نیزه و گونه‌گونه درفش

پس پشت پیلان درفشان درفش

بگرد اندرون سرخ و زرد و بنفش

ز بس گونه‌گونه سنان و درفش

سپرهای زرین و زرینه کفش

به گرد اندرش سرخ و زرد و بنفش

ز هرگونه‌ای برکشیده درفش

یکی برز خورشید پیکر درفش

سرش ماه زرین غلافش بنفش

زده پیش او پیل پیکر درفش

به در بر سواران زرینه کفش

سرش ماه زرین و بومش بنفش

به زر بافته پرنیایی درفش

بسی سرخ و زرد و سیاه و بنفش

از ایران و توران ببینی درفش

ز تیغ دلیران هوا شد بنفش

برفتند با کاویانی درفش