یکی نامه بود از گَهِ باستان

فراوان بِدو اندرون داستان

جهان دل نهاده بدین داستان

همان بِخْرَدان نیز و هَم راستان

پژوهندهٔ نامهٔ باستان

که از پهلوانان زند داستان

اگر چه به سال اندک ای راستان

درین کار موبد زدش داستان

ز بیم سپهبد همه راستان

بر آن کار گشتند هم‌داستان

کنون بشنو ازمن یکی داستان

کزین گونه نشنیدی از باستان

کنون پرشگفتی یکی داستان

بپیوندم از گفتهٔ باستان

سپهدار تازی سر راستان

بگوید بر این بر یکی داستان

بدو گفت سیندخت این داستان

بروی دگر بر نهد باستان

بدو گفت مهراب کز باستان

مزن در میان یلان داستان

به رنج نیاگانش از باستان

نخواهد همی بود همداستان

ز گفتار دهقان یکی داستان

بپیوندم از گفتهٔ باستان

بزرگان جنگ‌آور از باستان

ز رستم زنند این زمان داستان

ز گفتار دهقان کنون داستان

تو برخوان و برگوی با راستان

چو گیتی تهی ماند از راستان

تو ایدر ببودن مزن داستان

نباشی بدین گفته همداستان

یکی شو بخوان نامهٔ باستان

کزین نامور نامهٔ باستان

بمانم به گیتی یکی داستان

بدو گفت گیو ای سر راستان

ز گودرز با تو که زد داستان

نشان آمد از گفتهٔ راستان

که دانا بگفت از گه باستان

سخن راند گویا بدین داستان

دگر گوید از گفتهٔ باستان