چو بگذشت شب روز نزدیک شد

جهانجوی را چشم تاریک شد

به اولاد چون رخش نزدیک شد

به کردار شب روز تاریک شد

جهان چون شب تیره تاریک شد

تو گفتی به شب روز نزدیک شد

هم‌آورد با گیو نزدیک شد

جهان چون شب تیره تاریک شد

بدیدش مر او را چو نزدیک شد

جهان فروزانش تاریک شد

بیامد چو با شیر نزدیک شد

جهان بر دل شیر تاریک شد

همی بود تا سنگ نزدیک شد

ز گردش بر کوه تاریک شد

بدانست کش مرگ نزدیک شد

بروبر همی روز تاریک شد

همی بود تا روز تاریک شد

همانا به شب روز نزدیک شد

چو شب نیم بگذشت و تاریک شد

جهاندار با کرد نزدیک شد

چو منذر ببهرام نزدیک شد

ز گرد سپه روز تاریک شد

بران شیر کپی چو نزدیک شد

تو گفتی برو کوه تاریک شد

چو بیژن بگستهم نزدیک شد

شب آمد همی روز تاریک شد

سپاه آمد و راه نزدیک شد

ز گرد سپه روز تاریک شد

چنان بخت تابنده تاریک شد

همانا بشب روز نزدیک شد

چنان دان که رفتنت نزدیک شد

به یزدان ترا راه باریک شد

چو ورقه بر شهر نزدیک شد

برو روز رخشنده تاریک شد

به مغرب چو خورشید نزدیک شد

ز گرد سپه روز تاریک شد

چو بانو بدان ترک نزدیک شد

جهان بر جهانجوی تاریک شد

سپهبد ز دشمن چو نزدیک شد

جهان چون شب تیره تاریک شد