به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت
ولی به یاد سر کوی یار خواهم رفت
اگر به باغ روم بهر دیدن گل و سرو
به یاد قامت آن گلعذار خواهم رفت
جدا ز یار چه باشم درین دیار مقیم
چو یار کرد سفر زین دیار خواهم رفت
مرا به میکده ، ای محتسب رجوعی نیست
اگر روم پی دفع خمار خواهم رفت
به رهگذارش اگر خاک ره شود سر من
کجا چو وحشی از آن رهگذار خواهم رفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و دلتنگیاش از معشوق پرداخته و از سفر به مکانهای مقدس و زیبا، یاد یار را فراموش نمیکند. او به کعبه میرود، اما همواره به یاد معشوق است و حتی در باغ نیز به یاد قامت اوست. شاعر بیان میکند که جدا از یار در این دنیا هیچ نیست و با رفتن یار، او نیز قصد دارد از دیار فرار کند. او همچنین اشاره دارد که به میکده نمیرود، زیرا تنها یاد یار برایش مهم است و اگر سرش بر خاک راه یار بیفتد، باز هم اهمیتی ندارد، زیرا تمام وجودش در اندیشه آن رهگذر است.
هوش مصنوعی: من به سوی کعبه که مکان مقدسی است میروم، اما در دل و یادم همیشه عشق معشوقهام خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر به باغ بروم تا گل و درختان زیبا را ببینم، به یاد قامت آن دختر زیبا نیز خواهم رفت.
هوش مصنوعی: در این دنیا چقدر بیمعنا و بیارزش هستم در غیاب یارم. وقتی او این مکان را ترک کند، من هم میخواهم بروم.
هوش مصنوعی: من دیگر به میکده نمیروم، ای نگهبان، چون اگر بروم، هدفم فقط دور کردن حال بد ناشی از بیشرابی خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر در مسیری که میگذرد به خاک پایش بيفتد، من که مانند وحشی از آن مسیر عبور میکنم، نمیدانم کجا باید بروم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چو باد گر ز سر کوی یار خواهم رفت
به سوی روضهٔ رضوان چه کار خواهم رفت
مرا ز روز شمار ای فقیه کم ترسان
که من به دیر مغان بیشمار خواهم رفت
شراب خوردم و پوشیده میروم در شهر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.