|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چنین گفته‌ست آن پاکیزه گوهر
که دینی دوست از سگ هست کمتر
چو مرداریست این دنیای غدّار
سگان هنگامه کرده گردِ مردار
چو سگ زان سیر شد بگذارد آنرا
که تا یک سگ دگر بردارد آنرا
ذخیره نهد او از هیچ روئی
نیندیشد ز فردا نیز موئی
ولی هر کس که دنیاجوی باشد
همیشه در طلب چون گوی باشد
چو گوئی می‌دود دایم ز عادت
که تا یک دم کند دنیا زیادت
اُمید عمر یک روزش نه وانگاه
غم صد ساله بر جانش بیک راه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به انتقاد از دنیا و فریبندگی آن می‌پردازد. عطار بر این نکته تأکید می‌کند که دنیا مانند مردار است و کسانی که به دنبال آن هستند، در واقع مانند سگ‌هایی هستند که به دور آن حلقه زده‌اند. شخصیت‌هایی که دنیا را طلب می‌کنند، هیچ آینده‌ای را برای خود نمی‌اندیشند و با دویدن پیوسته در پی آن، به غم و اندوهی بیهوده دچار می‌شوند. در نهایت، این شعر نشان می‌دهد که توجه به زندگی معنوی و فرار از جاذبه‌های دنیوی، راهی است به سوی آرامش و فهم درست از زندگی.
هوش مصنوعی: این فرد پاکیزه و با ارزش بیان کرده است که عشق و محبت به دین و خداوند از علاقه به یک سگ بسی بیشتر است.
هوش مصنوعی: دنیا مانند یک مردار است و گروهی از سگان دور آن جمع شده‌اند و به همهمه و سر و صدا پرداخته‌اند.
هوش مصنوعی: وقتی سگی سیر شد، غذا را رها می‌کند تا سگ دیگری آن را بردارد.
هوش مصنوعی: او به هیچ‌وجه نگران فردا نیست و هیچ چیزی را برای روزهای آینده ذخیره نمی‌کند.
هوش مصنوعی: هر کسی که بخواهد دنیا را به دست آورد، همواره در جستجوی آن است و هیچ گاه آرام نمی‌نشیند، درست مانند گوی که همیشه در حال حرکت و چرخش است.
هوش مصنوعی: زمانی که می‌گویی، این حرف‌ها به‌طور مداوم به یک عادت تبدیل شده و تا زمانی که یک لحظه از عمر دنیا بگذرد، این روند ادامه دارد.
هوش مصنوعی: امید به زندگی یک روزه کافی است و در عوض غم و اندوه صد سال را بر دل خود راه نده.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.