بط به صد پاکی برون آمد ز آب
در میان جمع با خیرالثیاب
گفت؛ در هر دو جهان ندْهد خبر
کس ز من یک پاکروتر پاکتر
کردهام هر لحظه غسلی بر صواب
پس سجاده باز افکنده بر آب
همچو من بر آب چون استد یکی
نیست باقی در کراماتم شکی
زاهد مرغان منم با رأی پاک
دائمم هم جامه و هم جای، پاک
من نیابم در جهان بیآب، سود
زآن که زاد و بودِ من در آب بود
گرچ در دل عالمی غم داشتم
شستم از دل کآب همدم داشتم
آب در جوی منست این جا مدام
من به خشکی چون توانم یافت کام؟
چون مرا با آب افتادست کار
از میان آب چون گیرم کنار؟
زنده از آب است دائم هرچ هست
این چنین از آب نتوان شست دست
من ره وادی کجا دانم بُرید؟
زآنک با سیمرغ نتوانم پرید
آنک باشد قلهٔ آبش تمام
کی تواند یافت از سیمرغ کام؟
هدهدش گفت: ای به آبی خوش شده!
گِردِ جانت آب چون آتش شده
در میان آب خوش خوابت ببرد
قطرهٔ آب آمد و آبت ببرد
آب هست از بهر هر ناشستهروی
گر تو بس ناشستهرویی آب جوی
چند باشد همچو آبِ روشنت
روی هر ناشسته رویی دیدنت؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، بطی به میان جمع مرغان میآید و خود را به عنوان موجودی پاک و بینظیر معرفی میکند. او به پاکی و نیاز خود به آب تأکید میکند و میگوید که زندگی او بدون آب بیمعناست. زاهد مارغان، هدهد به او هشدار میدهد که وابستگی به آب ممکن است به زوالش بیانجامد و او را به فکر فرو میبرد. آخرین پیام این گفتگو به این نکته برمیگردد که پاکی ظاهری کافی نیست و نباید به آب به عنوان تنها منبع حیاتش تکیه کند. در نهایت، اشاره میشود که بینظری و خلوص ظاهری ممکن است توسط دیگران نادیده گرفته شود.
هوش مصنوعی: یک بط با ظاهری بسیار پاک و تمیز از آب خارج شد و در میان مردم با لباسهای زیبا و نیکو ظاهر گردید.
هوش مصنوعی: در هر دو جهان، هیچکس از من خبر نخواهد داشت، جز شخصی که از لحاظ پاکی و صفا برتر است.
هوش مصنوعی: من هر لحظه برای خودم طهارتی انجام دادهام، بنابراین سجادهام را بر روی آب گستردهام.
هوش مصنوعی: هیچکس همچون من در آب باقی نمیماند، در کرامات و فضائل من هیچ شکی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: من زاهدی هستم که همچون پرندگان با اندیشهای پاک تا ابد در جایی پاک و دور از آلودگی زندگی میکنم. جامه و مکان من همواره تمیز و باصفاست.
هوش مصنوعی: من در این دنیا بدون آب نمیتوانم چیزی به دست بیاورم، چون من از همان آب به وجود آمدهام و وجودم وابسته به آن است.
هوش مصنوعی: اگرچه در دل من غم و اندوهی بود، اما از دل خودم تمام غمها را پاک کردم و دوستانم را فراموش نکردم.
هوش مصنوعی: آب همیشه در جوی من جاری است، اما من در اینجا به خاطر خشکی چگونه میتوانم به آرزویم برسم؟
هوش مصنوعی: وقتی که کار من با آب گره خورده و در حال غرق شدن هستم، چگونه میتوانم به خشکی برسم؟
هوش مصنوعی: همه چیز در زندگی از آب تأثیر گرفته است و نمیتوان از آب برای پاک کردن آنچه که وجود دارد، استفاده کرد.
هوش مصنوعی: من نمیدانم چگونه میتوانم به این مسیر بروم، زیرا نمیتوانم از سیمرغ فاصله بگیرم.
هوش مصنوعی: آن قلهای که آبش به انتها میرسد، کسی نمیتواند از سیمرغ بهرهمند شود.
هوش مصنوعی: هدهد به او گفت: ای که به رنگ آبی زیبا شدهای، جانت مثل آتشی در حال سوختن است.
هوش مصنوعی: در آب خوشی که غرق خواب شدهای، ناگهان یک قطره آب میآید و تو را از خواب بیدار میکند و میبرد.
هوش مصنوعی: آب برای شستوشوی صورتهای ناپاک است، اما اگر تو خود به طرز زیادی ناپاک باشی، حتی آب جوی هم برای تو کارساز نخواهد بود.
هوش مصنوعی: چند نفر مانند آب زلال، زیبایی صورت ناهموار تو را میبینند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.