ایزدی در ۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۳۳ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۸۴:
دو بخش از شعر دارای اشتباهی تایپ است:
کونین را برهم زدن - - > زدم
حیران مه روی شدم - - > روئی/رویی
ارسلان در ۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۹:
راه دهید یار را آن مه ده چهار را
کز رخ نوربخش او نور نثار میرسد
سلام بر امام زمان عزیزمان.
روفیا در ۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۹:
Myst etymology
From Old English mist (“mist; darkness; dimness (of eyesight)”), from Proto-Germanic *mihstaz (“mist, fog”), from Proto-Indo-European *h₃migʰ-, *h₃migʰ-lo- (“drizzle, fog”), from Proto-Indo-European *h₃meygʰ- (“to flicker, blink, be dark; cloud, mist”).
روفیا در ۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴۹:
کلمه mystery با ریشه myst از mist به معنای ابر و غبار و مه آمده که باعث تاری و ابهام میشوند
و mist هم از کلمه هند و اروپایی میغ آمده است که ما هنوز از آن به معنای ابر استفاده می کنیم
واژه mysticism به معنای رازورزی هم از mist به معنای آرد یا غبار مشتق شده، کسی که فکر می کند با بیان مطلبی حقیقت دورتر میشود باید مثل کسی باشد که آرد در دهان دارد و بهتر است دهانش را ببندد وگرنه فضا بیشتر غبارآلود خواهد شد
گر برسی به کوی ما خامشی است خوی ما
زانکه ز گفتگوی ما گرد و غبار می رسد
Majid در ۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۹۳:
این شعر رو صدیق تعریف در آلبوم شیدایی بسیار زیبا خونده. من نتونستم این رو اضافه کنم. اشکال در پیدا کردن نام خواننده است.
Beni_Satrap در ۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۰۹:
احسنت ب حضرت مولانا
چقدر خوبه ک یک نفر رو لایق سرودن این ابیات داشته باشی
مهرداد در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۳۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
البته در مورد بیت "گر بی وفایی کردمی...الخ" در مورد معنی یرغو توضیحی که باید بدم صرف کلمه یرغو معنی دادخواست نمیده : یرغو یکی از فرماندهان مغولان بوده که تو فتح ایران نصیب داشته و هنوز هم در شهرستان مهاباد آذربایجان غربی منطقه ای به نام پردی یرغو (پل یرغو) وجود داره که بر اساس روایت سینه به سینه مردم منطقه پل اولیه روی رودخانه مهاباد بدستور همان فرمانده ساخته شده ( به شخصه برای این شخص هیچ مستندی ندیدم) و قاآن هم همان قوبیلای قاآن شاه یا به اصطلاح مغولان فرمانده ارشد بوده که در سفرنامه مارکوپولو هم نام برده شده ازش و دوران حکومت وی سه کشیش مسیح دین مسیح رو به وی عرضه کردن که داستان مفصلی داره و خواندنیست که به دوستان پیشنهاد میدم حتما بخوانند که با توجه به این جنبه معنی نزدیک انگار فرمانده ( دون رده ) را به مافوق یا به هم مسلک گزارش کردنه ( حکایت از کار بیهوده ) که البته با ظاهر مصراع دوم هم همخوانی داره ولی با توجه به توضیحات اخیر در همین حاشیه متعارض هست ولی صرفا جهت آگاهی دوستان عرض شد و اما فارغ از این بعد تاریخی در مورد کلمه یرغو که بعد از حمله مغول به تدریج مصطلح شده به تناسب فعل وابسته معانی متفاوتی دارد از جمله یرغو خواستن : باز پرسی کردن ، یرغو بردن ( مطابق همین بیت ) دادخواهی کردن به تداول امروزی کاری/موضوعی رو به دادگاه و محاکمه کشیدن
دوشمن کم و کاست بنده را معذور بدارند
آرش در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۰۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۱۴ - خبر قتل سیاوش، سوگ کاووس و رستم، کشتن سودابه و آغاز کین با سر بریدن ورازاد و سرخه:
واقا یکی توضیح بده لطفا :
زیر نظر و در حضور جهانپهلوان رستم نامدار ،پسر دشمن رو که اسیر بوده ؛ سر میبرند و بدنش رو بردار کرده و کاردآجین میکنند تا دو چشم پدرش پرآب و دلش اندوهگین باشه تا به ابد ؟
چقدر ملت با فرهنگ ایرانی همچون داعشیان عمل کرده در این صحنه ؟
چرا این صحنه تا حالا بیشتر و بیشتر بیان نشده و بیشتر به این رفنار زشت و محکوم کردنش پرداخته نشده ؟
تنها خراسانی در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
او مرید مولا علی است و صوفی شهر را خر دیده است وپاردمی درازی برایش دوخته....
تنها خراسانی در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
صوفی شهر بین که چون لقمه شبهه میخورد
پاردمش دراز باد آن حیوان خوش علف
حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق
بدرقه رهت شود همت شحنه نجف
تنها خراسانی در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
اگر حافظ مرید شیخ احمد جامی می بود در بیت دوم به وضوح اینگونه سخن نمی راند
راز درون پرده ز رندان مست پرس
کاین حال نیست زاهد عالی مقام را
شاید "شیخ جام" همان سروری" جام می" است
شیدا دیانی در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۱۴ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب ششم در ضعف و پیری » حکایت شمارهٔ ۹:
درنسخهای از آسیای میانه مربوط به قرن 18م که در کتابخانهی کنگره نگهداری میشود آمده: پس از «خجالت» و شنعت. با نسخ دیگر مقایسه بفرمایید، بیشتر معنی میدهد تا «خلافت».
پیوند به وبگاه بیرونی
علی در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۰۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان هفتخوان اسفندیار » بخش ۴ - خان سوم اسفندیار: هشدار گرگسار، کشتن اژدها با گردون تیغدار و بیهوشی از دود زهر:
این بیت دو بار آمده و یکبار اشتباه نوشته شده است. این یکی حذف شود
فرو برد اسپان چو کوهی سیاه
همی کرد غران بدو در نگاه
علی در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۳۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان هفتخوان اسفندیار » بخش ۳ - خان دوم اسفندیار: هشدار گرگسار از شیر و کشتن شیر نر و ماده:
لطفا تصحیح شود:
بدو گفت کاین لشکر سرافراز ----> بدو گفت کاین لشکر سرفراز
علی در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۴۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان هفتخوان اسفندیار » بخش ۲ - آغاز هفتخوان اسفندیار: پرسش راه از گرگسار و کشتن دو گرگ در خان نخست:
لطفا تصحیح شود:
که چون باد خیزد به درد درخت ----> که چون باد خیزد بدرد درخت
معین در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۷:
باسلام خدمت ادب دوستان عزیز. چندوقت پیش یه سخنرانی از شهید مطهری شنیدم پیرامون عرفان حافظ. اونجا، مصرع نه هر که سر بتراشد قلندری داند" را بصورت" نه هر که سر نتراشد قلندری داند" عنوان کردن و توضیح دادند که صوفیه، موهای سر را نمیتراشیدند. حالا دوستان اگر توضیحات تکمیلی ارائه بدهند استفاده میکنیم
ایلیا سیف در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۰۱ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۲:
پیشنهاد میکنم حتما آواز استاد شجریان بر این غزل رو گوش کنید.
ساسان در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹:
این رباعی نجومی، فلسفی، عرفانیست
میگه همه چیز های این عالم دارای عمری هستن و از بین رفتنی و در قالبِ اصلِ تولد و مرگ قرار دارند مثل خورشید و سیارات و ستارگان و کهکشانها
انگار یعنی بنگر که همه چیز های کائنات (هر چه هست) زمانی نیست میشوند
پندار یعنی با دیده بصیرت نگاه کن که وقتی چیز ها از بین میروند فقط ((هیچ چیز)) (خلاء یا فضای خالیه در بر گیرنده این چیزها (حتی Big Bang ) روزی در آن بوده باقی میماند
پندار که هرچه نیست((هیچ چیز)) در عالم هست
در ضمن ((هیچ چیز)) جاودانیست و در قانونِ تولد و مرگ نمیگنجد
خیامِ بزرگ1000 سالِ پیش گفته که اخیراً دانشمندان به آن دست یافتند(روحش شاد)
ساسان در ۵ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۴:
در اصل این منجمِ مشهور داره میگه کوچکترین ذره دنیا(اتم) شبیه بزرگ ترین ذره دنیاست(کائنات) مشت نمونه خروار(مُشتی خر بین) از طریق خردت به این یقین برس . پروین قابلِ رویته حتی با چشم غیرِ مُسلح و گاو دگر(اتم) نهفته در هر جسمی و دیده نمیشه خلاصه میگه از جزء به کل بنگر
جواد در ۵ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷: