امیرعباس تیموری در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۳۱ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۰:
به نظر بنده مصرع " بی ثمر شو که ثمرهاست در این بی ثمری" می تواند به صورت زیر نیز نوشته شود:
"بی ثمر شو که سمرهاست در این بی ثمری"
رضا س در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:
جناب س اگر اینطور بوده که شما میفرمایید پس چرا حافظ عزیز ما با شاه ابوسحاق و شاه شجاع که هر دو طبق تمام اسناد تاریخی شرابخوار بوده اند دمخور بود و از امیرمبارزالدین که میکده ها رو بست با نفرت یاد میکرد؟ شاه ابواسحاق که اصلا معروفترین خصوصیتش عیش و نوش و خوشگذرانیه و حافظ همیشه با حسرت از اون دوران یاد میکنه. و در وصف شاه شجاع و میارزالدین به زیبایی میگه:
شراب خانگیم بس، میِ مغانه بیار/ حریف باده رسید، رفیقِ توبه، وداع
و بیشمار ابیاتی که در توصیف شراب زمینی گفته. این دو بیت بحث رو تموم میکنه:
دو یار زیرک و از باده ی کهن دو منی / فراقتی و کتابی و گوشه ی چمنی
من این مقام به دنیا و آخرت ندهم / اگرچه در پی ام افتند هر دم انجمنی
سید مهدی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۱ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۱ - آغاز سخن:
سلام
به نقل از یکی از اهل ادب، گویا مصرع اول، بر خلاف آن چه که رایج است باید به این صورت خوانده شود:
بسمِ إلاهِ الرَّحِمانِ الرحیم
تا با وزن مصرع دوم هماهنگ شود
علی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۲۳:
اِنّی لَمُستَتِرٌ مِنْ عَینِ جیرانی
وَ الله یَعلمُ اِسراری و اِعلانی
ترجمه (منبع، شرح گلستان خزائلی):
من میتوانم از چشم همسایگان نهفت باشم و عیوب خود را پنهان دارم. اما خدا به رازهای باطن و ظاهر من آگاه است.
نا در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۱۰:
ممنون همایون. نوشته ت به قدری دلنشین بود که به تکرار خوندمش و سیوش کردم یه گوشه. مولانا در رساندن معنی استاده ولی بدون دستنوشته ی تو معنایی که دنبالش میگشتم پیدا نمیشد.
علی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۳۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۷:
معلومی: رزق و روزی. گویا اشاره به «اولئک لهم رزق معلوم داره» (صافات 41)
نخلهی محمود: نخلهی بنی محمود. منزلی نزدیک مکه.
منبع: شرح گلستان خزائلی
حسن ک در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۱:
بیت ششم را خانم پریسا با گروهی که یکی از اعضا آقای ذولفنون بودن خوندن
علی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۶:
تو یکی از نسخههایی که من دارم اینطوری اومده:
دلقت به چه کار آید و تسبیح و مرقع
به نظر واژهی تسبیح به جای «مسحی» مناسبتره چون مسحی معنی کفشی رو میده که صلحا و امرا به پا میکردن (فرهنگ معین)
سجاد اجاقی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۱ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۵۵ - وقتی او را از رفتن به خراسان منع میکردند مشتاقانه این قصیدهٔ را سرود:
نیست اقلیمِ خراسان را چون من مرغی
بیت 2 اصلاح شود
علی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۹:
مشاهدة الابرار بَیْن التجلّی وَ الاِستتار
توضیح این عبارت در کتاب شرح گلستان مرحوم خزائلی اینطوری اومده:
«یکی از کلمات عارفانه است. ترجمه: دیدار نیکان حالتی است میان تجلی و استتار. یعنی میان ظهور و خفا. مضمون این معنی طلع یکی از ابیات غزل معروف شیخ اجل است و آنرا در گلستان در دنبال همین عبارت عارفانه آورده است.»
معنی اون ابیات رو هم دوست عزیزمون آقا محمد نوشتهن.
علی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۵۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۸:
عزیزانی لطف کردهن و بیت
«کفیت اذی یا من یعد محاسنی / علانیتی هذا و لم تدر ما بطن»
رو آوردن.
توی کتاب شرح گلستان مرحوم خزائلی معنیش اینطور اومده:
«ای کسی که نیکیهای مرا به شمار میآوری، این آزار برای من از ناحیهی تو کافیست. آنچه در من نمایان است ظاهر و آشکار من است و تو از باطن من خبر نداری»
صالح در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۳۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
سلام
بیت چهارم "جای غم باد مرآن دل که نخواهد شادت" که آقای سهیلی عزیز با اون صدای گرمش بجای مرآن ، هر آن دل رو میخونه.
یکی (ودیگر هیچ) در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲:
به نام او
زهی باغ زهی باغ که بشکفت ز بالا
زهی قدر و زهی بدر تبارک و تعالی
بسیار مزارع انسانی و بسیار مزارع روحانی که در تصور و وهم و پندار ما نمی گنجد توسط او که در بالای هرم وجودی است شکفته است (این شکفتن نیز خود داستانی شگرف است.)
بسیار شب های پر ارزش و بسیار روزهای مبارک و متعالی آمده و رفته است.(مولانا جهان ها را همچون حباب هایی بر کف حاصل از موج دریای بیکران هستی در ساحل ابدیت می داند که تمام زمان موجودیت آنها تا برخورد به ساحل و متلاشی شدن حباب است و بیشمار از این حباب ها هر آن به ساحل رسیده و متلاشی می شوند.)
زهی فر زهی نور زهی شر زهی شور
زهی گوهر منثور زهی پشت و تولا
بسیار شکوه و نور و شر و شور وجود داشته اند
بسیار کتاب های مقدس و الهی و بسیار از انبیا و اولیا آمده و رفته اند.
زهی ملک زهی مال زهی قال زهی حال
زهی پر و زهی بال بر افلاک تجلی
بسیار سرزمین ها و بسیار اموال و دارایی ها بوده است بسیار سخن ها و سخن دانی ها و بسیار شور و حال های الهی و عرفانی بوده است.
چو جان سلسلهها را بدرد به حرونی
چه ذاالنون چه مجنون چه لیلی و چه لیلا
وقتی که روح این سلسله حلقه های آمدن ها و رفتن های پیاپی را برای تثبیت بودن خویش طی کرد و سرانجام راز هست بودن و زنده بودن و بقا در او را یافت هر اسمی که در دنیای ظاهری داشته باقی گذارده و هستی ای فراتر از نام و نماد می یابد .
علمهای الهی ز پس کوه برآمد
چه سلطان و چه خاقان چه والی و چه والا
حقایق الهی با تلاش بسیار و همت و ایمان پس از درهم نوردیدن کوه های بسیار بلند جهالت سرانجام آشکار خواهد شد و در هر مقام و مرتبه ای که باشی ناگزیر از طی این طریق دشوار هستی.
چه پیش آمد جان را که پس انداخت جهان را
بزن گردن آن را که بگوید که تسلا
چرا و به چه علت خداوند این جهان را ایجاد کرد
هر کسی که بگوید برای سرگرمی و بی هدف بوده در دم او را از خویش بران .
چو بیواسطه جبار بپرورد جهان را
چه ناقوس چه ناموس چه اهلا و چه سهلا
بدون هیچ کمک و ابزاری خداوند جبار (جبر او از روی کمال اوست) این جهان شگفت انگیز را برنامه ریزی نموده و هدفمند پیش می برد پس هر تصوری از هدف او باشد در انتها خیر ما در آنست.
گر اجزای زمینی وگر روح امینی
چو آن حال ببینی بگو جل جلالا
تمامی اجزای آفرینش از جماد و نبات تا فرشته مقرب همه در این فرآیند باشکوه آفرینش دخیل هستند و برای هر جزیی هدفی مختص او مشخص است. اگر توانستی این مفهوم را درک کنی آنگاه به درک شکوه و جلال خداوندی واقف گردیده ای.
گر افلاک نباشد به خدا باک نباشد
دل غمناک نباشد مکن بانگ و علالا
اگر تمامی این جهان ها و مافیها نباشد ذره ای در خداوندی او اثر ندارد چرا که فقط عشق به آفریدگانش او را وادار به آفریدن نموده است.
دل غمناک(دل سالک که گداخته و سوخته در فراق یار طلب عنایت دارد) نداری خود را مرنجان و دعا و عجز و لابه نکن زیرا پذیرفتهء درگاه نخواهد بود .
فروپوش فروپوش نه بخروش نه بفروش
تویی باده مدهوش یکی لحظه بپالا
مخفی کن و آشکار نگردان نه آشفته و پریشان شو و نه فخرفروشی کن که عنایتی به تو رسیده است
زیرا که روح تو آن شراب هستی بخش وجود است سعی کن این دم روح را بدست آوری چرا که ممکن است فرصت دیگری نباشد
تو کرباسی و قصار تو انگوری و عصار
بپالا و بیفشار ولی دست میالا
اگرچه که تو خود را جسم می پنداری ولی روح نیز درون تو تعبیه شده ولی نیاز به کشف و خالص سازی دارد ولی سعی نکن از آن برای دنیای ظاهری استفاده کنی
خمش باش خمش باش در این مجمع اوباش
مگو فاش مگو فاش ز مولی و ز مولا
سخن زیاده نگو و آرام باش و وارد بازی های دنیای ظاهر نشو زیرا که هر تمایلی بندی بر بال پرواز در افق بیکران می افزاید بندها تبدیل به زنجیرهای ناگسستنی می گردند و گرفتار ایادی شیطان پای در گل خواهی ماند.
از ولی و اولیای حق بی پرده سخن مگو زیرا که کمند آنانیکه در دل مرضی نداشته باشند.
عباس جنت در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۲۴:
ای خفته، رسید یار، برخیز
از خود بنشان غبار، برخیز
هین مظهر مهر و لطف آمد
ای عاشق زار یار برخیز
هان سال نو و حیات تازهست
ای مرده لاشه پار برخیز
طاهره قره العین
ما را همه شب نمی برد خواب در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۵۱:
درود علی جان
این وزن به چند شکل خونده میشه معروف ترینش
مستفعل مستفعل مستفعل مستف (فع لن )
با این شکل هجایی :
_ _ u u _ _ u u _ _ u u _ _
U هجای کوتاه
_ هجای بلند
سرافراز باشی
ه طالبی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
سلام،
به نظر من دربیت سوم، مصرع دوم، به جای "بس آتش اشکم" می باید نوشت "پس آتش اشکم"
سیدعلی (رضا) ساقی در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۹:
صبح است وژاله میچکد ازابر بهمنی
برگ صبوح ساز و بده جام یک منی
حافظ دراین غزل ناب به ما می گوید منتظرفرصتی برای شادمانه زیستن مباش، عیش وعشرت به رایگان دردسترس همگان هست ودرهمینجا واینک درحال رخ دادنست کافیست زیبایی رادرنگاه خودپیداکرده وبه پیرامونت نگاهی دوباره کنی. تنهاکاری که بایدانجام دهی ممانعت نکن واجازه بده شادمانگی وارد درونت گردد.
ژاله: قطرهای که روی برگ گل یا گیاه قرار میگیرد، شبنم
برگ: سازونوا،اسباب، آهنگ
صبوح: هرچیزی بامدادان بخورند یابیاشامند. شراب صبحگاهی
ساز: بساز، مهیّا کن
معنی بیت: صبح دمیده وقطرات باران ازابر زمستانی بهمن ماه درحال چکیدن است ساز وبرگ شراب صبحگاهان رامهیّا کن وجام شراب بزرگ یک منی رابه دستم ده
حافظ پس ازرهایی ازتعلقات دینی ودنیوی درعالم آزادفکری، به چنان دگرگونی عظیمی رسیده که دیگرنیازی به رفتن به مسجدوخانقاه وصومعه ندارد نغمه های رباب،نغمه های موسیقی، رقص وسماع، صدای پرندگان، صدای دلنشین جوی آب وچکیدن ژاله ازابربهمنی هم می توانند آموزه های زنده وروحبخشی رابه اوهدیه کنند ضرورتی ندارداو برای عبادت ورازونیاز به معابدبرود وصدای واعظان ریاکارراباآن جلوه گری کذایی ودروغین بشنود اوهمه جا درحال نیایش وستایش است وهمه جامعبد اوشده است.
صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
دورفلک درنگ نداردشتاب کن
🌿━━━━━━🌿
در بَحر مایی و منی افتادهام بیار
می تاخلاص بخشدم ازمایی ومنی
بحرمایی ومنی: دریای منیّت، خودبینی وغرور
معنی بیت: دردریای منیّت، غرور وخودخواهی گرفتارشده ام شراب بیاورتابه واسطه ی مستی وازخود بیخودشدن ،ازگرداب مایی ومنی رها گردم.
وقتی ازما ومنی عبورکنی وسعی نکنی کسی باشی به تمام هستی تعلّق پیدا می کنی وبخشی ازآن می شوی مشارکت درهستی، سبب می شود طعم گوارای محض بودن،لذت تماشاکردن ولذت نفس کشیدن رابرای اولین بارتجربه می کنی ووجدوسرور دروجودت جریان پیدامی کند.
درآنصورت همه ی آرزوهاوحسرتهارخت برمی بندند وخوشحالی وخوشبختی ازراه می رسند و کل هستی به توکمک می کند. آنگاه هیچکس نخواهد توانست خوشبختی تورا تحت تاثیرقراردهد.
مستم کن آنچنان که ندانم زبیخودی
درعرصه ی خیال که آمد کدام رفتدرحالت مستی تحت تاثیرات مادی مانند الکل وغیره یا مستی تحت تاثیرات معنوی مانند نیایش خالصانه وغیره، ذهنِ حیله گر، منفعت طلب ومصلحت اندیش که بی وقفه فعّال بوده برای مدتی خاموش شده وازکارمی افتد وذات پاک ادمی فرصت تجلّی پیدامی کند واحساسات طبیعی به ویژه راستگویی برانگیخته می شوند ووجودآدمی سرشاراز سرخوشی وسُرور وشادمانگی می گردد.
🌿━━━━━━🌿
خون پیاله خورکه حلال است خون او
درکار یارباش که کاریست کردنی
خون پیاله: شراب سرخرنگ به خون تشبیه شده وپیاله به واسطه ی آن جان گرفته است، استعاره از شراب است.
در کار یار باش: باتمام وجود درخواب وبیداری تنهابه عشق یاربپرداز .
معنی بیت: خون پیاله (شراب سرخ رنگ) را بنوش که خون پیاله(درمسلک رندی) حلال است وازمیان همه ی کارها تنها به کارعشق یار بپرداز که لذّت بخش ترین وارزشمندترین کار برای انجام دادن دراین جهان پهناوراست.
درمصراع دوّم، ایهامی در معنای "کاریست کردنی" وجود دارد ودردل آن ایهام شیطنت حافظانه ای به چشم می خورد وطنزی رندانه ولطیف (چنانکه افتد ودانی) نهفته است!
ازاین دست شیطنت های حافظانه دردیوان حافظ کم نیست مانند:
وه که دُردانه ای چنین نازک
درشب تارسُفتنم هوس است!
لیکن آنچه که مهّم وقابل تامّل است اینکه حافظ هرگز درخَلق طنز وشیطنت،مناعت ومتانت کلام رازیرپا نگذاشته وهمانند بعضی ازشاعران از جمله مولانا وایرج میرزادراین کار،پرده ی عفّت کلام ندریده وآیین متانت وادب فرونگذاشته است بلکه بارعایت ادب ونزاکت والبته بسیار رندانه وباوقار، طنز وشیطنت رادرلایه های زیرین معنا بگونه ای جاسازی کرده تا در دسترس همگانی نباشد وتنها کسانی که به تجربه درشرایط مشابه قرارگرفته اند به نکته ی طنزو شیطنت برسندوازآن محظوظ گردند.
بگشا بندقباتابگشاید دل من
که گشادی که مرا بودزپهلوی توبود!
🌿━━━━━━🌿
ساقی به دست باش که غم درکمین ماست
مطرب نگاه دار همین ره که میزنی
به دست باش: آماده باش
معنی بیت: ای ساقی پیاله به دست آماده باش، زیرا که همواره غم واندوه در کمین نشسته تابر دلهای مابتازند ای مطرب تونیزهمین آهنگی را که مینوازی سبب نشاط وشادیست همین آهنگ راادامه بده. شادیخواری وتقسیم آن بادیگران، رقص وآوازوزدودن غم واندوه اطرافیان،عیش وعشرت وجشن گرفتن نعمت عظیم زندگانی، دارای فضلیت بسیاربوده وخالصانه ترین نوع عبادت وبندگیست وسبب سلامتی فرد وسعادت جامعه می گردد.
ساقی به نورباده برافروزجام ما
مطرب بگوکه کارجهان شدبه کام ما
🌿━━━━━━🌿
می ده که سر به گوش من آوردچنگ وگفت
خوش بگذران و بشنو از این پیر منحنی
چرا حافظ اینقدر برشادی وشادیخواری تمایل دارد؟ حافظ شاعری بابصیرت وادیبی فوق العاده هوشمنداست. اوبهترازهرکسی می داندکه به هر چیزی بیشترتوجه کنی همان چیزفعال شده وتحقق پیدامی کند. اونیک می داند که اگرشادمانی دردرون آدمی فعال گردد سعادت وخوشبختی برای فرد وجامعه رقم خواهد خورد چراکه شادی سرایت کننده هست ویک فردشادمی تواندچندین نفرپیرامون خودرا نیزبدون هیچ هزینه ای مسرور وخرسند سازد. شادمانی هیچ ربطی به موفقیت یاشکست درکارهای روزمرّه ندارد وامریست که آدمی بایدآگاهانه دست به انتخاب زند که شادمانه زندگی کند یاغمگنانه. دایم باید درهرکاری مکث کرد وازخودپرسید آیا غم واندوه راانتخاب خواهم یادشادی ونشاط راخواهم گزید؟
شادی گناه نیست تنهاگناهی که وجودداردعبوس بودن واخم آلودبودن است. شادبودن بهترین فضیلت وخالصانه ترین ستایش است زیرا فقط یک انسان شاداست که می تواندشادمانی رابرای دیگران هدیه کند انسان شاد نمی تواندهیچ ناراحتی برای کسی ایجادکند.
چنگ: سازی است قدیمی ومشهور که سر آن خمیده است و تارها دارد. حافظِ خوش ذوق خمیدگی آن باقدیمی بودن آن درهم آمیخته ولقب پیرمنحنی رابدان داده است.
معنی بیت: ساقی برای من شراب بیاور که چنگ سر به گوش من آورد ونکته ای به من یادآورشد گفت: پند این پیر خمیده قامت را بشنووبپذیرو زندگی را به خوشی بگذران که راه دیگری برای سعادتمندی وجودندارد.
چنگ خمیده قامت می خولندت به عشرت
بشنو که پندپیران هیچت زیان ندارد
🌿━━━━━━🌿
ساقی به بینیازی رندان که می بده
تا بشنوی ز صوت مُغنّی هُوَالغَنی
بی نیازی رندان: درنظررندان وارسته ؛ هرنیاز وخواسته ای چه مادی وچه معنوی مانعی برای آزادی و یک بند ویک زنجیربرای بردگیست.
یکی درقید مقام اجتماعی؛ یکی درآرزوی ثروت واعتبار؛ دیگری ازطریق زهدورهبانیت وطمع بهشتی شدن؛ آن دیگری ترس ازدوزخی شدن و.... به هرصورت هرکسی خواسته هایی براساس نفس خوددارد واسیرهمان نیازهاوخواستهای نفسانیست. رندانی که حافظ ازآنها یادمی کند هیچ خواسته ای ندارند هیچ امیدواهی به چیزی یاکسی ندارند آنهابا هوشیاری واداراک درونی؛ ساختارنفس راشناخته وآن راازکارانداخته وبه بی نیازی رسیده اند. هرکس که باآگاهی به بی نیازی نائل شده وبه دیگران بی چشمداشت شفقت ورزی می کند به مقصدرسیده ولزومی ندارد برای خداشدندایگونگی کارهای عجیب وغریب وپیچیده انجام دهد. بی نیازی یک تجربه ی شخصیست هیچ روحانی وکشیش وپیشوایان دینی نمی توانند آن رابرای کسی وعده دهند اگرچه آنها وعده دهندگان ماهری هستند لیکن مناعت طبع وبی نیازی باید توسط هرکس شخصاً تجربه وبه انجام برسد.
مُغنّی: مطرب وآوازه خوان
هو الغنی: او(خداوند)بینیاز و مستغنی است
معنی بیت: ای ساقی،به حرمت بینیازی رندان، باده بیاور تا از آوازه خوان مجلس نوای حقیقی ِ «خداوندبی نیازاست» را بشنوی. رندان باده نوش که ازهمه ی قیدوبندهای هردوجهان رهاشده و بی نیازی نایل شده اند بهتراززاهدان ریاکاربه بی نیازی خداوند پی برده وبه آن ایمان دارند.
رازدرون پرده زرندان مست پرس
کاین حال نیست زاهد عالی مقام را
یکی (ودیگر هیچ) در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲:
از کاخ چه رنگستش وز شاخ چه تنگستش
این گاو چو قربان شد تا باد چنین بادا
بهانه گیری های بنی اسراییلی به پایان آمد و جسم خاکی قربانی گشت و روح باقی در ساحل ایمن قرار و آرام یافت.
ارضی چو سمایی شد مقصود سنایی شد
این بود همه آن شد تا باد چنین بادا
جسم زمینی به روح آسمانی مبدل گشت و شایستهء سجود فرشتگان در روز ازل گردید. وجودی تهی از روح الهی بود ولی به شایستگی پر از روح الهی گشت .
خاموش که سرمستم بربست کسی دستم
اندیشه پریشان شد تا باد چنین بادا
وقتی که خودم نیستم و از وجود او در خویش سرمست می شوم اوست که از طریق من سخن می گوید و دست مرا گرفته و به بالا می برد تا آنجا که دیگر فکر و اندیشه توان توصیفش را ندارد
ای خدا تا به انتها ایچنین بگردانش!
سپهر در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۸:
در بیت پنجم : "دیوار کوتاه بودن" به معنی زبون و ناتوان بودن است.
دیوار بدین کوتاهی : ببین عجز و کوتاه همتی ما چقدر زیاد است
همیرضا در ۷ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۷ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۱ - آغاز سخن: