گنجور

حاشیه‌ها

عمر جویا در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۴۲ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

در شگفتم که چنین شعری ساده و پست را به سعدی نسبت داده اند؟! آیا این شعر در تمامی نسخه های خطی غزلیات سعدی درج است؟ سبک این شعر کاملا از سبک معمول سعدی متفاوت است، من حتی شک دارم که این شعر از قرن 13 باشد! بایست دوسه قرن پسانتر سروده شده باشد. اگر کسی یک غزل دیگری سعدی را برایم نشان دهد که سبکش چنین سطحی و بیهوده باشد، انتساب این را هم به سعدی خواهم پذیرفت.

نادر یزدان راد در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۴ دربارهٔ قاآنی » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۷ - د‌ر منقبت هژبرالسالب اسد الله الغالب علی‌بن بیطالب علیه السّلام و فتح قلعه خیبر گوید:

بیت ششم زرنگ عارض باید باشد ز رنگ عارض

میثم قرایی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷:

عرض ادب.
به نظر حقیر مصرع سوم دارای اشتباه تایپی‌ست. چرا که (هرکس) مفرد و (گرفتند) جمع آمده. اگر بصورت( گرفته) هم نوشته میشد به وزن لطمه‌ای وارد نمیشد. و حتی اگر به صورت (گرفته است) هم نوشته میشد، شعر در دوبیت اول به رباعی و دوبیتی بدل نمیشد.چرا که از نظر وزن نه رباعی بود و نه دو بیتی. اگر کسی از اساتید راهنمایی بفرماید ، منت نهاده.

مسعود رستگاری در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۴۵ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۰:

مصرع دوم بیت ششم به این صورت صحیح است:
مگر آنکس که چو زلف تو سرش می‌گردید

جهان در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:

درود بر حافظ و تمامی حافظ دوستان

جواد در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۳:

حافظ هم خستن را به معنای مجروح کردن به کار برده:
بسوخت حافظ و آن یار دلنواز نگفت*
که مرهمی بفرستم که خاطرش خستم

صوفیا در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۸۲:

زهی رو یعنی چی؟

یکی (ودیگر هیچ) در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:

به نام او
ظاهر قضیه اینطور می نماید که حافظ این غزل را برای شخصی سروده باشد(به گفته دوستان شاه شجاع) و منظور او از حسود نیز اطرافیان این شخص (باز به گفته دوستان شاعری کرمانی ) بوده باشد ولی همانگونه که در بیت آخر تاکید کرده نباید اینگونه اندیشید که او رندی را (عرفان)در نظر نداشته است بلکه عمق مطلب او همیشه عرفانی بوده و هست .
بنابراین:
کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد
هنگامی که خاطر حزین است در دیدگاه عرفانی زمانیست که غم فراق یار در شخص عارف به اوج خود می رسد و از یار طلب عنایت می نماید .
عنایت یار کلامی است که بر زبان شاعر جاری می گردد و باعث طرب و شادی او شده و غم ها را می زداید. در این معنی رازی نهفته است که طریقه جلب عنایت را آشکار می گرداند و حقیقت مطلب این است و بس.
از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار
صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد
در این زمان عنایت بیداربودنی به من ارزانی می گردد که ارزش آن به اندازهء صد ها برابر توانایی های سلمان است .
غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل
شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد
غم به دل راه مده از عدم درک معانی توسط آنان که در دل مرض دارند زیرا که شایسته آنست که حقیقت خیر و خوبی را که در پس این فرآیند است را مشاهده کنی و در نظر داشته باشی.
هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز
نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد
هرکسی که حقیقت این فرآیند باشکوه را نتواند درک کند تمامی تصوراتش غلط خواهد بود اگر چه که در دنیای ظاهری برای خود کسی بوده باشد.
جام می و خون دل هر یک به کسی دادند
در دایره قسمت اوضاع چنین باشد
در دنیای ظاهری است که اینگونه به نظر می رسد عده ای در رفاه و شادی هستند و عده ای در بیچارگی و محنت می باشند در صورتیکه حقیقت پشت این ظواهر را نمی بینند.
در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود
کاین شاهد بازاری وان پرده نشین باشد
در ازل این تدبیر بکار رفته که انسان با اینکه دارای جان است ولی آنرا درک نمی کند تا زمانیکه از جان بگذرد و جان جان (روح) را دریابد که آنچه که توسط جان جانان(خداوند) خریداری می شود جان جان (روح) است که کامل شده و لایق عرضه کردن می باشد.
آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر
کاین سابقه پیشین تا روز پسین باشد
حافظ از اول تا به آخر رند و عارف بوده و خواهد بود پس گمان دیگری نبرید.

سعید در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السّلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان گناه نکرده‌ای:

سلام، یلدا خانوم دهان غیر دهان من معنوی نیست، استاد تو یکی از دیدارها در مورد این شعر کلی بحث کردن و اونجا بحث من حقیقی باز شده و استاد فرمودن دهان غیر، دهان من حقیقی هست که محور وجودی رو هم من حقیقی مشخص می کنه.

فرشته در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۰:

باسلام. مصرع دوم بیت: سر تسلیم من و خشت در میکده ها/ مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت...سر و خشت از نظر من ایهام دارد 1- خاک بر سر مدعی باد یا خشت گور و خاک گور قسمتش باد 2 - مدعی اگر باور ندارد یا نمیفهمد بگو بیاید دمِ درِ میکده و خشت را و سرم را ببیند

سپر انداخته در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۱۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۵:

سلام
در بیت ((گر من از چشم همه خلق بیفتم سهلست
تو مپندار که مخذول تو را ناصر نیست))
کلمه مپندار اصلاً با معنی بیت هماهنگی ندارد کلمه مینداز مناسب این بیت است البته بنده به نسخه ای دست رسی ندارم

آرش در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۴۹ دربارهٔ باباافضل کاشانی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۶:

به نظرم میاد اگر "میندیش و مباش" باشه آهنگین تر خواهد بود. درسته؟

مصطفی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۵:

ندیدم خوش تر از حافظ نوایی بر زند در عشق
سخن از شخص او ماند و دگر الفاظ خواهد شد

مصطفی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۵:

ندیدم خوش تر از حافظ نوابی بر زند در عشق
سخن از شخص او ماند و دگر الفاظ خواهد شد

نادر.. در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۱۷:

درود
شب و روز چون دامی است که در صبحگاه (زمانی که نه شب است و نه روز) این دام دریده می‌شود و رهایی از آن میسر..

رضا ثانی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۲:

تا که اندر دام وصل آرم تذروی خوش خرام
در کمینم، انتظار وقتِ فرصت می‌کنم

محمد صالحی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۶:

مثل هر سال، امسال نیز در شب یلدا تفألی به دیوان حضرت حافظ زدم، این شعر از خواجه آمد
همین امروز بیت اول برایم تفسیر شد

مهراد فانی در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۵ دربارهٔ عطار » اسرارنامه » بخش اول » بخش ۱ - المقالة الاولی فی التوحید:

بیت اول به نظر بنده خدا دانی باید باهم و به صورت خدادانی نوشته بشه که به صورت جدا معنای مصرع‌ تغیر و بر خلاف مضمون شعر میشه...

محمد طهماسبی دهنو(هانا دایی) در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۵۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳۰:

سلام
نظر به روی تو کردم نظر به رنگ تو بود
خیال روی تو کردم خیال روی تو داشت
شرحی بر بیت پنجم بر اساس مطالبی که خوانده ام
این بیت با اینکه ساده به نظر میرسه تا حدی سخت و پیچیده است
حضرت بیدل مطالب صوفیانه رو در این بیت گنجانده
توجه کنید که کلمه(نظر)(رنگ)در مصرع اول دوبار تکرار شده
کلمه ی (خیال)دوبار در مصرع دوم تکرار شده
که اگر به ماخذ لغوی این کلمه ها توجه بشه هم معنی صحیح از این کلمات استخراج میشه و هم عیوب تکرار این کلامت مرفوع میشه
بر این اساس کلمات تکراری دارای دو معنی هستند
نظر=فکر کردن معنای دیگه نگاه کردن
رنگ=لون و معنای نشانه و علامت و آثار
خیال=گمان و حدس و هم معنای تمثال و تصویر
طبق این معنای بیت مذکور چنین معنایی میده
مصرع اول=فکر کردم این رنگ اصلی توست اما نگاهِ من به آثار و نشانه های تو اثابت کرده... یا(نظر من به رنگ اصلی تو اصابت نکرد بلکه در عوضِ رنگ اصلیت، آثار و علائم هات به نظرم رسید
مصرع دوم=گمان کردم که روی توست اما اینطوری نبود و خیال روی تو بود‌...یا(گمان من با اصل روی حقیقی تو مواجه نشد و به جای چهره ی حقیقی تو خیال تو به نظرم اومد)
صوفیان ثار رو به صورت تجلیات مشاهده میکنن و با دیدن همین تجلیات گمان میکنند اصل حقیقت رو دیدن، در حالی که اونا فقط جلوه ها رو نگاه کردن و نظرشون در اصل به ظلال اصابت کرده
حالا بیدل با درک از این واقعیت میگه که من عوض نظر کردن به اصل،ظل یا سایه به نظرم رسید و گمانم مقرون حقیقت نبود...چون رویت اصلی برای هیچ کسی میسر نیست و چیزی که مشاهده میشه همون ظل هستش نه حقیقت

عبد الرحمان در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۱:

با تقدیرت نجنگ

۱
…
۲۹۵۰
۲۹۵۱
۲۹۵۲
۲۹۵۳
۲۹۵۴
…
۵۸۷۳