عبدالحسین سبحانپور در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۲۵ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » غزلیات » شمارهٔ ۳۴:
آتام رحمت اولسون, دئییردی اوستادا
اوغولوما درس عشق اؤرگد, داها هئچ
ماذون قشقایی
مرحوم بهار متولد 1304 قمری است, یعنی در سال 1313 که ماذون قشقایی از دنیا می رود او نه ساله بوده است. لذا با توجه به اینکه این بیت بهار دقیقا ترجمه شعر ماذون قشقایی است می توان نتیجه گرفت که مرحوم بهار این بیت را از ماذون قشقایی اقتباس نموده است.لازم به ذکر است قشقایی ها و مرحوم بهار از مخالفان سرسخت و آشتی ناپذیر دیکتاتوری زمان رضاشاه پهلوی بوده اند.
تماشاگه راز در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۲:
معانی لغات غزل(232)
بر آنم : قصد آن را دارم ، برآن سرم ، عزم آن دارم.
زدست برآید : مقدور وممکن باشد.
خلوت: تنهایی گزیدن ، انزوا ، عزلت ، نهانخانه، جای خالیا زاغیار .
خلوت دل : شبستان دل ، نهانخانه دل .
اغیار : بیگانگان ، اضداد ، ناموافقان ( جمع غیر ).
صحبت: مصاحبت ، هم نشینی.
حُکّام: فرمانروایان ، حاکمان.
ظلمت : تاریکی .
یَلدا: لغت مأخوذ از سریانی به معنای میلاد عربی ، شب آخر پاییز اول زمستان که درازترین شبهای سال است و با شب اول جدی وهفتم دی ماه جلالی و بیست و یکم دسامبر مطابقت دارد و آن شب را شب میلا د حضرت مسیح می دانسته و قدما در این شب دمراسمی انجام و امروزه شب نشینی در این شب رایج است ( فرهنگ دهخدا) .
بو، که برآید: شاید طلوع کند، باشد که سر بزند.
گدایی : 1. سائلی 2. پرسیدن و طلبیدن برای رسیدن به کمال نفس
.از نظر : از رأی، از فکر .
صالح: درست کاری ، نیکو کار .
طالح: بدکردار ، تبهکار
.متاع : کالا .
سراچه : خانه محقر و کوچک .
معانی ابیات غزل (232)
(1) بر سر آنم که اگراز عُهده اش برآیم، کاری کنم که غم وغصه پایان پذیرد .
(2) نهانخانه دل جای هم نشینی ناموافقان و بیگانگان نیست آنگاه که دیو از آن بیرون رود فرشته در آن فرود می آید.
(3) هم نشینی با فرمانروایان ( بیدادگر ) ( به منزله فرورفتن در ) تاریکی شب یلداست . از خورشید( عدالت ) نور طلب کن ، باشد که این مِهرِ جهانتاب عدالت طلوع کند
(4) تاکی بَر دَرِ خداوندگاران بی رحم می نشینی ، به این امید که از خانه بیرون آید ( و به توالتفات کند)
(5) ترک گدایی و پرستش معنوی مکن تا از نظریات و عقاید مردمان حتی رهگذاران بتوانی بهره بردهبه گنج معرفت دست بیابی .
(6) هر دودسته نیکوکار و تبهکاری کالای خویش را به نمایش گذاشتند باید دید تا کدام دسته مورد قبول قرا رگفته و چه کالایی مورد پسند واقع می شود .
(7) ای بلبل عاشق تو خواستار دوام زندگی باش زیرا سرانجام بار دیگر باغ سر سبز و گل بر شاخه شکوفا خواهد شد.
(8) در این دنیای بی نقدار ، نا آگاهی حافظ ( از پایان کار) تعجب آور نیست . زیرا هر کس در میخانه ( این دنیا) از باده هوا وهوس مست شد به ناچار از آن بیرون می رود .
شرح ابیات غزل (232)
وزن غزل : مفتعلن فاعلات مفتعلن فع
بحر غزل : مُنسرح مثمن مطوی منحور
*
ایهامات این غزل براین گواهی میدهد که پس از رانده شدن شاه شجاع از شیراز وتسلط شاه محمود ودر زمان حکومت موقت او این غزل سروده شده است.
بیت اول دلالت دارد بر همدستی و همکاری مخفیانه حافظ با شاه شجاع دارد و چنانکه قبلاً هم در این باره شرح داده شد روابط و پیغام بین حافظ و شاه شجاع برقرار بوده است. شاعر در بیت دوم ، شهر شیراز را جای هر دومدعی نمی داند و می گوید شاه محمود عاقبت به بیرون رانده شده وشاه شجاع به شیراز بر می گردد . سپس در بیت سوم، مصاحبت و دوستی با حاکم ظالم و تبهکار را به فرو رفتن در تاریکی شب دراز یلدا تشبیه کرده و به خود می گوید که طالب نور خورشید شاه شجاع باشد. باشد که به زودی پیروز مندانه به شیراز بر می گردد. سپس در بیت چهارم ، انتظار و چشمداشت از شاه محمود را کاری بیهوده دانسته و در بیت پنجم صراحتاً می گوید هم شاه شجاع و هم شاه محمود نحوه حکومت خود را به مردم به مردم شیراز عرضه داشتند باید دید که مردم شیراز از کدام یک را قبول کرده و مورد پذیرش قرار می دهند. سپس در بیت ششم ، خطاب به خود می فرماید توهم صبر و شکیبایی از خدا طلب کن و امیدوار باش که عاقبت بهار آزادی به باغ شیراز بر می گردد و در بیت مقطع اشاره به غفلت و سهل انگاری قبلی خود دارد که نتیجه آن بی خبری و بلاتکلیفی فعلی اوست و ریشه این ایهام در این زمان بر ما معلوم نیست. باید دانست در بعضی از نسخه ها مانند نسخه قدیمی ودیوان انجوی شیرازی این دوبیت مشهور :
صبر و ظفر هر دو دوستان قدیمند بــر اثر صبر نوبت ظفر آید
بـگذرد این روزگار تلخ تر از زهر بار دگر روزگار چون شکر آید
را اضافه دارد و این ناتوان را عقیده براین است که این دوبیت نیز متعلق به حافظ و همین غزل بوده لیکن به علت صراحت گفتاری که در آن بکار رفته و احتمال خطر و گرفتاری از جانب شاه محمود ودار ودسته اطراف او که طبعاً از مخالفین و رقیبان حافظ بوده اند ،این دوبیت توسط حافظ سانسور و حذف شده ومعانی ظاهری و ایهام هر دوبیت نیز دلالت بر امیدواری وانتظار حافظ از رفتن حکومت شاه محمود و بازگشت شاه شجاع را می کند.
در پایان مفاد بیت دوم غزل واستعمال حتمیکلمه اغیار در آن بیت، از گفته های نجم رازی در مرصادالعباد سرچشمه می گیرد (بدانکه دل خلوتگاه خاص حق است و تازحمت اعیار در بارگاه دل یافته شود غیرت عزت اقتضای تعزّز کند از غیر ولیکن چون چاووش ( لااله ) ، بارگاه دل از زحمت اغیار خالی کرد منتظر قدوم تجلی سلطان (الله) باید بود .
شرح جلالی بر حافظ – دکتر عبدالحسین جلالی
یکی بودم در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۴۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:
از فردوسی خوشم میاد که با اینکه هزار ساله فوت شده
هنوز بعضیا از حسادتش دارن میترکن خخخخخخخ
الان میفهمم سلطان محمود غزنوی چه مرگش شد وقتی شاهنامه رو دید
تا کور شود هر آنکه نتواند دید
فردوسی عاشقتم یه دونه ای
یکی بودم در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۶ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
ققنوس آفرین داری
این جمله رو رو سر در گنجور باید بنویسن
حبیب در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۳:
به چه علت ای غزل سراییده شده
لطفا اگر کسی میدونه جواب رو برام ایمیل کنه
www.Habibsafari66@gmail.com
جمشید نیکفر در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:
از اهل دل ها تمنا دارم سری به کانال تلکرامی مروج توحید . بزنند تا با مفسر مثنوی معنوی که توسط یکی از شاگردان استاد ایتالله حمید رضا مروج سبزواری ایجاد شده بزنند . . امیدوارم که فیض ببرید واستاد را از دعای خیر بهرمند سازید
محمد در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۲۴ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » ترجیع بند - که یکی هست و هیچ نیست جز او:
پس
لااله الا الله
چی میشه این وسط
محمد در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۲۱ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » ترجیع بند - که یکی هست و هیچ نیست جز او:
که یکی هست و هیچ نیست جز او
وحده لااله الاهو
این هو کیست که جز او نیست
ققنوس در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۲ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
دوستان عزیز!
لطف کنید
منت بگزارید
اشعار را شاعران را با ذوق و قریحه لطیف خود دستکاری نکنید!
اگر بلد اید، خودتان مطابق سلیقه ی خودتان شعر بگویید؛
اگر نه خواهشا از دستکاری شعر ها پرهیز نمایید.
جوان در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۳:
سلام و عرض ادب و احترام به علاقه مندان جان
دوستان بزرگوار حقیر را عفو بفرمایید زیرا که مطلبی خواهم عرض کرد که شاید خوشایند نباشد
ساده خواهم گفت و عامیانه باشد که کارگر شود و مفید اید
بیش از 110 حاشیه بر این اثر بزرگ نبشته شده
اما افسوس
هیچکدام به اصل توجه نکرده اند
چه شد که اینگونه شد که ایشان همچین اثری را خلق کردند
بگردیم دنبال ان لحظه اوج حضرت مولانا
باشد که درک کنیم مفهوم را
انشانی که دست شصت از هر چه بود
مرده بود در تمام انچه داشت
بله داشته هایش ارزشی در برابر انچه میخواست بدشت بیاورد نداشت پس ترک کرد و دل کند و مرد
سپس زنده شد به چی
به نگرشی نو
که اغازگر دیدی عظیم بود به انچه ندیده بود
عشق را درک کرد و دارنده دولت پاینده شد
درک عشق مرحمتی است الهی
به سعی خود نتوان پی برد به گوهر مقصود
تفکر
یا الله
یا ارحم الراحمین
محمد امین در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۳۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶۸:
در خصوص بیت آخر؛
صائب در آن سری که بود همت بلند
گر می شود به خاک برابر، فتاده نیست
به نظرم آمد که اشاره به صحنه روز عاشورا و افتادن امام حسین (ع) از صدر زین بر زمین بود که تشبیه به افتادن عرش بر زمین شده است و کنایه های حضرت زینب در کاخ یزید شهر شام، که فرمودند ما رایت الا جمیلا و پیروز و سربلند میدان نبرد کرب و بلا را خاندان و سلاله ی پاک رسول الله دانستند.
مهدی یوسف زاده در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲:
سرکار خانم امینه رضائی
با عرض ارادت و تشکر از محبت شما
یک اشاره کوچک که این بیت
هر که را اسرار حق آموختند …
مهر کردند ودهانش دوختند
ازدفتر پنجم مثنوی مولانا است و از حافظ نیست.
زنده باشین.
محدث در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۴ دربارهٔ شیخ بهایی » نان و حلوا » بخش ۴ - فِی التَّأَسُّفِ وَ النّدامَةِ عَلیٰ صَرْفِ الْعُمرِ فیما لایَنْفَعُ فِی الْقِیامَةِ وَ تأْویلِ قَولِ النَّبیِّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم: «سُؤْرُ الْمُؤْمِنِ شِفاءٌ»:
برخی علوم و معارف را می توان ذاتا ارزش تلقی کرد و ارزنده بودنشان را به عملی کردنشان تعلیق ننمود و حتی می گویند ما کشف و اشراق عقلی هم داریم ولی فی الجمله علم محض، فاقد ارزش است!
حدیث نبوی ص مذکور در این شعر هم به عنوان شاهد مثال است و الا شیخ بهایی نه تنها فلسفه که مطلق علوم را -تا وقتی انسان را به یاد رخ مهرخان به باده نوشی وادار نکند- مذمت کرده و علاوه بر فلسفه بر فقه و اصول و تفسیر و حدیث و طب و ادبیات و نجوم و... هم تاخته و در جای دیگر صرف عمر در علوم آلی و مقدماتی را شگفت و عجیب و نامتعارف می خواند:
گذشت عمر تو در فکر صرف و نحو و معانی
بهایی از تو بدین نحو صرف عمر بدیع است
البته این اظهارنظرهای ناپخته بنده در برابر اساتید و دوستان محترم حاضر در گنجور، غیرپسندیده است و نازیبا.
با احترام
محدث در ۸ سال قبل، سهشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۵۶ دربارهٔ شیخ بهایی » نان و حلوا » بخش ۴ - فِی التَّأَسُّفِ وَ النّدامَةِ عَلیٰ صَرْفِ الْعُمرِ فیما لایَنْفَعُ فِی الْقِیامَةِ وَ تأْویلِ قَولِ النَّبیِّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم: «سُؤْرُ الْمُؤْمِنِ شِفاءٌ»:
درس که نمی خوانیم
تازه اگر بخوانیم معلوم نیست بفهمیم
اگر هم بفهمیم معلوم نیست محبوس در همان دانستنی ها نشویم و از هدف اصلی خلقت باز نمانیم.
ای عجب دلمان بنگرفت و نشد جانمان ملول// زین هواهای عفن وین آب های ناگوار
تلبیس ابلیس و تدلیس وی بسیار است و گر روح قدس مدد نکند آدمی صرفه نبرد ز شیطان رجیم.
گویا این شعر شیخ، از بهترین اشعار تاریخ ادبیات جهان از حیثیت ارزش دهی به جهت علم آموزی راستین! است.
یکی از دوستان مرقوم فرموده که آن بیت: مولوی باور ندارد... طعنه به مولوی بلخی بوده.
عرض می شود این گونه نیست و اتفاق مرحوم شیخ بهایی از طرفداران و ارادت کیشان ملای بلخی صاحب مثنوی معنوی بوده. مقصود از لفظ مولوی در آن بیت یعنی: ملا، آخوند، روحانی سطحی و قشری و معناگریز!
حسین در ۸ سال قبل، سهشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۵۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۳۹ - لطف حق:
زیباست و بی نظیر
کمتر شعری باعث اشک میشود، اما این یکی، چندبار حال ما را دگرگون ساخته.
خدای پروین بیامرزدش
رضا مدانلو در ۸ سال قبل، سهشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۹ دربارهٔ حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳:
خطاب به ھەرەس: نگارش گنجور از واژه غلط است و به همین سبب موجب گمراهی شده، طبق نسخه ای که توسط پرویز ناتل خانلری بررسی شده پاک روی نگارش میشود، بنابراین در گویش رَ (حامص مرکب) تلفظ میشود و پاک رَوی خوانده میشود
مولانا در ۸ سال قبل، سهشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۱:
خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو
خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو
سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال قبل، سهشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۱:
لبش میبوسم ودَرمیکشم می
به آبِ زندگانی بردهام پی
بعضی براین باورندکه مخاطب بسیاری ازغزلهای عاشقانه ی حافظ، خانم جَهانْمَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو، شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمه دوم سده هشتم هجری میزیست. او هم دوره با حافظ و عبید زاکانی بوده ومشاعره هایی بایکدیگر داشته اند. لیکن باتوجه به اینکه هیچ اسمی از وی دردیوان حافظ نیامده بنظر میرسد این برداشت صحت نداشته باشد. تنها دلیل استادنفیسی، مشابهت موضوعات غزل وهم قافیه وهم ردیف بودن تعدادی ازغزلهای دوشاعر می باشد. درصورتی که این دلیل نمی تواند سندی مطمئن بر روابط عاطفی این دوشاعربوده باشد. چراکه درآن روزگاران معمولاً درمحفل شعرا یک وزن وقافیه ازسوی پادشاه یا ریش سفیدمحفل مطرح می شد وشاعران برهمان وزن وقافیه غزل می سرودند وباهم مشاعره می نمودندوقدرت نبوغ خویش رابه رخ یکدیگرمی کشیدند...
بدیهی است که بااین شیوه، اغلب غزلهای شاعران ازلحاظ، مضمونها وموضاعات وهمچنین کلمات وواژه های انتخابی، تقریباً مشابه هم سروده می شد ودرنتیجه این ظن وگمان رادراذهان بعضی ایجادمی نمودکه این شاعران احتمالاً باهمدیگر ارتباطات عاطفی داشته اند که اینچنین دریک ردیف وقافیه غزل سروده اند. به هرحال چون اسم خاصی دراین غزل برده نشده، هرنظریه ای دراین مورد چیزی جزحدس وگمان نخواهدبود.
در می کشم : سر می کشم
آب زندگانی: آب حیات، آبی که خضر بدان دست یافت وعمرجاودانه پیداکرد.
معنی بیت: لب معشوق را می بوسم وازسرکشیدن شراب لبش سرمست می شوم آب دهانش جانفزا وزندگی بخش است من به آب حیات دسترسی پیداکرده ام وعمرجاوید یافته ام.
لب توخضرودهان تو آب حیوان است
قد تو سرو ومیان موی وبَربه هیئت عاج
🌿━━━━━━🌿
نه رازش میتوانم گفت با کس
نه کس را میتوانم دید با وی
هرچندکه عشقورزی مستمرمانندحضرت حافظ، سختی ها ومشکلات فراوان خودرا دارد لیکن عاشق پیشگان چاره ی دیگری پیش رو ندارندو بایدکه زندگی را عاشقانه سپری کنند چراکه زندگانی براساس مصلحت گرایی ومنطق وعقل درنظرگاه آنها هیچ جذابیت و لطف خاصی ندارد.
مرابه کارجهان هرگز التفات نبود
رخ تودرنظرمن چنین خوشش آراست
زندگانی بربسترعشق به سبک حافظانه، شرایطی را رقم می زند که شادمانی، جاودانگی وسعادتمندی درلحظه لحظه های زندگی جاری وقابل لمس باشد. درچنین حضورآگاهانه وعاشقانه، دل عاشق به رودخانه ای ازشعرهای جهان، تبدیل شده و زیبائیها ولطافتهای خیال انگیزی پدیدارمی شودوبه پیرامون خویش صفاوطراوت وتازگی می بخشد.
معنی بیت: نه توان آن را دارم که اسرارش رابادیگران بازگویم نه غیرتم اجازه می دهد کسی راببینم که با اودمسازشده است.
غم حبیب نهان بِه زگفتگوی رقیب
که نیست سینه ی ارباب کینه مَحرم راز
🌿━━━━━━🌿
لبش میبوسدوخون میخوردجام
رُخش میبیند و گل میکند خوی
خوی کردن: عرق کردن
معنی بیت: وقتی که جام شراب به لبهای معشوق من بوسه می زند ازرشک وحسرت دلش خون می شود(اشاره به شراب سرخ رنگی که دردرون جام هست) وگل زمانی که رخسار معشوق مرامی بیند از شرمندگی عرق می کند(اشاره به قطرات شبنم روی گل)
بدان هوس که به مستی ببوسم آن لب لعل
چه خون که دردلم افتادهمچوجام ونشد
🌿━━━━━━🌿
بده جام می و از جم مکن یاد
که میداند که جم کی بود وکِی کِی؟
جم: جمشید
کی: لقب پادشاهان کیانی مانندِ کیقباد، کیکاووس، کیخسرو
کی: چه هنگام،چه موقع.
معنی بیت: جام شراب بیاور واز جمشید یادمکن چه کسی می داند که جمشید چه کسی بوده وکیقباد چه هنگامی حکمرانی می کرد! زمان زیادی گذشته وازآنها جزنامی هیچ باقی نمانده است.
همه چیز وهمه ی حالات پیوسته دستخوش تغییرمی گردد بعدازتاریکی شب روشنای صبح پدیدارمی شود طلوع وغروب خورشید همین نکته راهرروزبه ما تذکرمی دهد اما توجهی بدان نمی کنیم ووقتی زیربار غم واندوه له می شویم گمان می کنیم که این وضعیت ازبین نخواهدرفت اماهرگزاینگونه نبوده است. بایدهنگامی که زندگی روی خوش نشان می دهد آن رابه تمامیت زندگی کرد وآن هنگام که روی ناخوش دارد نباید نگران بود زیراهمه چیز پیوسته درحال دگرگونیست.
دل به قدرت وخوشی های دنیوی مبند که هیچ چیزپایدارنیست. حتّی قدرت اسکندر وجمشید وکی قبادها نیز پوشالی وناپایداربودند ببین ازآنها جزنامی وسخنی باقی نمانده است. آسیب پذیری را بپذیرتالذّت زندگی را دریابی با پذیرش ِآسیب پذیربودن وناپایداریست که همه چیز لذّت بخش می شود ونسیم حیات درگلشن وجود می وزد.
شکوه وسلطنت حُسن کی ثباتی داد
زتخت جم سخنی مانده است وافسرکی
🌿━━━━━━🌿
بزن درپرده چنگ ای ماه مطرب
رَگش بخراش تا بخروشم از وی
درنظرگاه حافظ شادمانه زیستن وخودراشادکام کردن، واجب ترین کارهست وتنهاگناهی که دراین دیدگاه وجود دارد دریغ کردن شادیخواری ازخویشتن است. باشادمانگی،پرداختن به موسیقی ورقص وآواز،سیستم اعصاب آدمی تنظیم شده وپرخاشگری وبدخُلقی ازمیان می رود وفرآیند رشدونموّ جسمی ومعنوی به طرزچشمگیری مطلوبتروآسانتر رقم می خورد.
پرده : مفتول روده که به فاصلههای معیّن در دسته ی تار وسه تارمیبندند.
ای ماه مطرب: ای مطرب نازنین، ماه رو.
رگش بخراش: رشته های سیمی آلت موسیقی را با زخمه یامضراب به لرزش درآور.
بخروشم : خروش برآورم ، آواز بخوانم.
معنی بیت: ای مطرب نازنین ساکت منشین برپرده های تارچنگ بزن سیم های آن رابا مضراب بنوازتا با آهنگ آن به خروش درآیم وبه آوازخوانی بپردازم.
بادل خونین لب خندان بیاورهمچو جام
نی گرت زخمی رسد آیی چوچنگ اندرخروش؟
🌿━━━━━━🌿
گل از خلوت به باغ آورد مسند
بساط زُهدهمچون غنچه کن طی
مسند: چیزی که برروی آن بشینند وتکیه زنند. فرش
بساط زهد طی کن: بساط پرهیزگاری را درهم به پیچ وبه کناربگذار. زهدخشک وبی روح نه تنهاهیچ سودمندی ندارد بلکه آدمی را خشن،خشک وعبوس می کند انسانها باپرهیزگاری بی روح درکنج عزلت وپشت کردن به زندگی رشدونمو نمی کنند بلکه با تمامیت زندگی کردن،حضور آگاهانه درزندگی و گام گذاشتن درمنطقه ی بکر کنجکاوی وتجربه اندوزی درگناه وصواب هست که به بیداری وآگاهی می رسند.
معنی بیت: همانند گل که از خلوتگاهِ پرهیزگاری (درون غنچه) بساط خویش را به باغ آورد (جلوه گری) وشکوفاشد تونیز زهدخشک وپرهیزگاریِ بی حاصل را درکنج خلوت تمام کن نسخه ی زهد وتقوا رادرهم بپیچ وبساط خویش به باغ ببر وبه عشرت بپرداز(شکوفایی)
زهدگران که شاهدوساقی نمی خرند
درحلقه ی چمن به نسیم بهاربخش
حال که طبیعت درحال شکوفندگیست وباغ وچمن وگل وبلبل به خودشکوفایی می رسند ما نیز باید همراه باآنان، دل وجان خویش از غم واندوه زدوده وبه سمت شکوفندگی حرکت کنیم. هرکسی در دل خود، شعری دارد که باید سروده شود، رقصی که باید به اجرا درآید،آوازی که باید خوانده شودو....
حافظ با آواز وترانه خوانی ورقص کنان در راه خدا قدم می گذارد ومارانیزبه این جشن شکوفایی دعوت می کند. اوآزادانه وبااشتیاق درونی، درخدازندگی می کندخدا تنفّس و تپش قلب حافظ شده است. خدایی که حافظ دراوزندگی می کند به آزادی انسانهااحترام فوق العاده قائل است اودرزندگیِ هیچ یک ازمخلوقات خویش دخالت نمی کند او آنقدربه انسانها آزادی بخشیده که هرکسی می تواند بهشت وجهنّم خویش رابسازد، خدارادوست داشته باشد یا به مخالفت باخدا برخاسته و به کلّی اوراانکارکند این جزیی از آزادی انسان هاست که خداونداعطاکرده است.🌿━━━━━━🌿
چوچشمش مست رامخمورمگذار
به یاد لَعلش ای ساقی بده می
مخمور: خمارآلوده
"لعل" کنایه ازلب معشوق،سرخرنگ وآبدار
به یاد لَعلش : به یاد لبش
معنی بیت: ای ساقی، ماراهمچون چشمان معشوق خمارآلوده وناقص مگذار به یاد لب سرخ وآبدارمعشوق جام شرابِ لبالب پی درپی بگردان ومستان(عاشقان) راسیراب کن.
لعل سیراب به خون تشنه لب یارمن است
وزپی دیدن اودادن جان کارمن است
🌿━━━━━━🌿
نجوید جان از آن قالب جدایی
که باشد خون جامش دررگ وپی
قالب: جسم، کالبد
"خون جام" استعاره ازشراب است. شراب دربینش حافظانه نماد شادمانگی وشوروشیدائیست. شادی یکی ازپیچیده ترین وشگفت انگیزترین رفتارهای آدمیست. تنهاکسانی می توانندآگاهانه به شادی بپردازندکه به زندگی عشق می ورزند آنهاکه ازخشم وکینه وحسدسرشارند ازاین لذت محروم وبی نصیب هستند. ازهمین روست که حافظ ازعیش ونوش وجشن ورقص وشادمانی حمایت کرده ومردم رابه انجام آن تشویق می کند. جشن ورقص وآواز بی ریاترین واکنش آدمی به زندگانی وقدردانی ازموهبت زندگیست. شادمانی برای رسیدن به بیداری یک ضرورت است و تاثیری باطنی وشگرف درروح وروان آدمی دارد. شادی درک عمیق حضور زندگی وسرمست شدن ازموهبت زندگانیست بی آنکه بدانیم زندگی چه معنایی دارد. شادبودن هیچ ارتباطی به گذشته وآینده ندارد ومارادرکانون «حال» نگاه می دارد وکامیابی وسروروشعف نصیبمان می کند.
معنی بیت: ازآن کالبدی که دررگ و پی او خون شراب جاری بوده باشد جان، هرگزمیل جدایی پیدانمی کند (کسی که دایم شراب بنوشد مرگ سراغ اونمی آید)
خون پیاله خور که حلال است خون او
درکاریارباش که کاریست کردنی
🌿━━━━━━🌿
زبانت درکش ای حافظ زمانی
حدیث بی زبانان بشنوازنی
زبانت درکش: ساکت وخاموش باش،
بی زبانان: خاموشان، کسانی که بنابه دلایلی ساکت وخاموشند. کنایه از عاشقانیست که نه رازمعشوق می توانندبیان کنند ونه کس رابامعشوق ببینند درتنهایی خویش می سوزند ومی سازند و شرح حال آنان را اززبانِ سوزناکِ نی می توان دریافت نمود.
معنی بیت: ای حافظ لحظاتی ساکت وخاموش باش به آوازنی گوش جان بسپار وسخنان بی زبانان را اززبان نی بشنو.
نی یکی از ارکان اصلی موسیقی دستگاهی ایران است. در اجرای آثار سنتی، نی میتواند نقش تکنواز یا همراه را ایفا کند. ...
محقّقان دریافته اند که گوش سپردن به موسیقی وبه ویژه صدای نی وفلوت منجر به فعّالسازی مغز و حافظه نیز میشود.
صدای نی به طور خاص، غنی، گرم و نافذ است این صدا میتواند احساساتی از عرفان، غم، سرخوشی، راز و حتی نیایش را منتقل کند. ...
گوش دادن به موسیقی ونی با فرستادن یک پیام به مغز منجر به ترشح هورمون مثبت افزایش ایمنی میشود.
موسیقی اثری موثر در غلبه بر استرس و بیماری و یک درمان شفابخش برای مشکلاتی مانند افسردگی، غمگینی،مسائل شخصیتی و..... محسوب می شود
گوش دادن به موسیقی به مدت نیم ساعت نه تنها اثر تسکین دهنده برای گوشها دارد بلکه برای کاهش فشارخون وسلامت قلب نیز موثر است.
رقص برشعرتر وناله ی نی خوش باشد
خاصه رقصی که درآن دست نگاری گیرند.
یکی بودم در ۸ سال قبل، سهشنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۲۳ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۳:
ابراهیم عزیز متاسفانه انسان عمیق بینی نیستید
غزل های رند شیراز اگر سمت راسته غزل های وحشی سمت چپ
این دوتا فوق العاده تفاوت دارن باهم یه نکته ی مشابه هم تو زبان شعری حافظ و وحشی نیست !
دوتا انسان کاملا متضاد حافظ انواع و اقسام سخن رو گفته از هر دری
ولی وحشی ساده و گویا از معشوقه اش!
واقعا کنجکاوم شما چطور چنین نتیجه ای گرفتید !!!!
فقط امیدوارم پزشک نباشید
سیدعلی (رضا) ساقی در ۸ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۲: