ale در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۰۸ دربارهٔ نظامی » خمسه » هفت پیکر » بخش ۲۶ - نشستن بهرام روز شنبه در گنبد سیاه و افسانه گفتن دختر پادشاه اقلیم اول:
دوست عزیز بی زحمت معنی شعرم بزارید تو سایت هر سایتی که گشتم معنی این شعر نبود. با تشک
افسانه در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۱۷ - ای آن که غمگنی:
لطفا این شعر را هم معنی کتید عزیران جان چرا همگی خاطره گویی کردید با سپاس
تماشاگه راز در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱:
معانی لغات غزل( 231)
برآید : بلا آید ، طلوع کند ، از دست من برآید.
مهرورزان: عاشق پیشه ها.
شبرو: شبگرد، عیار و چابک دست ، دزد شبگرد.
کفر زلف: تاریکی زلف ، سیاهی زلف ودر اصطلاح صوفیه عبارتست از کثرت شئونات که حجاب نور وحدت مطلقه است .
بوی زلف: بوی دلفریب زلف.
گفتا اگر بدانی هم اوت رهبرآید: گفت اگر اهل فهم ودانش باشی همان کثرت تورا به وحدت می رساند. خُنَک: مبارک ، نیک (اِفاده تحسین می کند) .
نوش: شیرینی .مارا به آرزو کشت: مارا در اشتیاق خود از پای در آورد .
عشرت: عیش ونوش
معانی ابیات غزل( 231)
(1) به او گفتم که ، غم تو را در دل دارم گفت غم تو به پایان خواهد رسید . گفتم تابان شب تار در زندگی من شو گفت اگر از دست من اگر برآید و امکان آن موجود باشد.
(2) به او گفتم از عاشق پیشه ها راه ورسم وفا داری را یاد بگیر ، گفت از زیبارویان این کار ساخته نیست .
(3) به اوگفتم که راه ورود صورت خیالی تو را بر چشمهای خود میبندم ، گفت که تصویر خیالی من شبگردی عیار است، از راه دیگر وارد خواهد شد.
(4) الف) گفتم که بوی دلفریب گیسوی تو مرا در عالم ، گمراه کرد . گفت اگر هوشیار ودانا باشی ، همین گمراهی به یک نوع راه یافتگی به سوی من خواهد انجامید.
ب) به او گفتم که تاریکی کفر زلفت مانع از مشاهده نور وحدت شده و این کثرت حاجبِ نور مطلقه وحدت ، مرا گمراه نموده است . اگر دانا و بصیر باشی همان کثرت تو را به وحدت می رساند.
(5) گفتم چه خوش است حال هوایی که از نسیم بامدادای بهره گیرد، گفت چه خوش است نسیمی که از کوی دلبر بوزد.
(6) گفتم که لب لعل شیرینت مارا در اشتیاق خود از پای در آورد،گفت تودر بندگی خود کوشا باش تا اوهم بنده پروری بپردازد .
(7) گفتم که دل مهربان تو با ما چه وقت بر سر آشتی و صلح در خواهد آمد پاسخ داد که این خواسته را با کسی در میان مگذار تا زمان مناسب آن فرا خواهد رسید.
(8) به او گفتم دیدی که زمان شادی وشادکامی چگونه به سر رسید. گفت حافظ خاموش باش وشِکوَه مکن ، این غصه کنونی تو به پایانی خواهد رسید.
شرح ابیات غزل(231)
وزن غزل: مفعول فاعلاتن مفعولفاعلاتن
بحر غزل: مضارع مثمن اخرب
*
ناصر بخارایی: از درد هجر جانا جانم همی برآید ای جان تو بر نیابی که دلبر آید
*
سلمان ساوجی: وصلت به جان خرید ن سهلست اگر برآید جان میدهم بر این ره، باشد مگر برآید
دوران تبعید حافظ به یزد کمی بیشتر از دوسال به دراز کشید. از قرائن تاریخی چنین بر می آید که در خلال سال 773 هجری حافظ با دعوت نامه یی از طرف شاه شجاع و پیام تورانشاه وزیر ، مژده مراجعت به شیراز را که عنقریب صورت خواهد گرفت دریافت داشته ودر همان سال به سبب تغییراتی که در سیاست شاه شجاع صورت پذیرفته بوده و همین تغییر رویه باعث استحکام پایه حکومت شده بود . حافظ بی سرو صدا به شیراز بر می گردد.
این غزل تراوشات فکری شاعر پس از دریافت پیغامها و امیدواری او به بازگشت به شیراز سروده شده و ایهامات آن کاملاً بازگو کننده این مطلب است. حافظ قدسی در بیت چهارم بر رویکلمه ( بوی زلفت) کلمه کفر را علاوه نموده ودر حاشیه توضیح داده که چون زلف در اصطلاح ، عبارتست از کثرت شئونات و اعتبارات ، مانع از مشاهده نور وحدت است. یعنی گفتم کثرت که حجاب نور وحدت مطلقه است مرا کافر وگمراه کرد که از مشاهده آن نور محرومم یاخت و در جواب من گفت اگر دانشمند و محقق باشی همان کثرت تورا به وحدت می رساند . وَفی کُلِّ شَیءٍ لَهُ آیَهٍ تَدُّلُ عَلی اَنَّهُ واحِد.
به زیر پرده هر ذره پنهان جمال جانفزای روی جانان
و شادروان قزوینی در تائید این مطلب می نویسد: خواجه در غزلی دیگر گوید : کفر زلفش ره دین می زد و این سنگیندل – در پی اش مشعلی از چهره برافروخته بود.و (کُفر) است که با تاریکی و سیاهی ملازمه دارد . علاوه بر این کنایه از عالم کثرت است. همچنین شادروان قزوینی در بیت پنجم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد را اصّح دانسته اند.
شرح جلالی بر حافظ – دکتر عبدالحسین جلالی
bisaye در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۴۵ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۲۹:
بی نظیر ، شرح حال تمام احوال اینگونه ام
ارژنگ سیفی زاده در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱۵:
در بیت ما قبل آخر کلمه "عقلم" به نظر به اشتباه نگاشته شده. باید احتمالا باشد "قفلم به در دل زد وبشکست کلیدم" با سپاس
۷ در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۳۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:
دربست آویزانتیم البته از گیسو
۷ در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۲۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:
1.چو نتوان ساخت بی رویت بباید ساخت با خویت
2.که ما را از سر کویت سر دروا نمیباشد
2:بست نشین سر کویت شویم
۷ در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۱۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:
جهانی در پیت مفتون به جای آب گریان خون
عجب میدارم از هامون که چون دریا نمیباشد
با این همه خونی که جهانی از پی تو میبارند شگفتا جهان که خشکی هایش دریای خون نشده است.
۷ در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷:
دو چشم از ناز در پیشت فراغ از حال درویشت
مگر کز خوبی خویشت نگه در ما نمیباشد
آنچنان به زیبایی خویش مینازی و با ناز و ادا پیش را مینگری که گوشه چشمی به درویش بیچاره نداری
۷ در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۳ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۴۲ - مست و هشیار:
مستی یعنی مست بودی(بوده ای)
زان سبب افتان و خیزان میروی که مست بودی(بوده ای/شدی یا شده ای)
تکیه بر مستی شده نه تلوتلو خوردن که شاید نشانه ای باشد یا نباشد
میروی که زمان حال است به افتان و خیزان برمیگردد و مستی(مست بودی یا بوده ای) پیشتر از آن رخ داده است
این تلوتلو خوردن نشان آن است که پیشتر چیزی نوشیدی (نوشیده ای)
بابک چندم در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۳۳ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۴۲ - مست و هشیار:
علی جان،
ببین کارت راه می افتد؟
مستی = مست می بوده ای، یعنی پیشتر مست کردی تا به حال هم مستی ماضی استمراری که من به اشتباه نوشتم گذشته...
ماقبل "می روی" قرار می گیرد، یعنی اول مست کردی بعد راه افتادی و تا همین حالا هم "می روی"...
چون ماقبل است نشانه اش "آن" است، "می روی" نزدیکتر و نشانه اش "این" است...
سمیه موسوی در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۳۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۰۱ - تصورات مرد حازم:
منظور کلی ازین ابیات اینچنین هست که اگر انسانها آنقدر که از فقر می ترسند و نگران فردای خود هستند اگر به همان اندازه از خداوند که خالق فقر می باشد و فقر مخلوق اوست میترسیدند خداوند گنجهای زمینی را در زیر پاهایشان نمایان میکرد .
نکته اول :فقر مخلوق خداوند است و ترس از مخلوق نوعی شرک ورزی است
نکته دوم:ترس ازفقر هیچ فایده ای ندارد و هرچه مقدر شود همان خواهد رسید
نکته سوم:اگر از خداوند بترسیم که این ترس عین توحید است به سبب این نوع ترس خداوند درهای رحمتش را باز میکند و چه بسا گنجهایی را نمایان سازد
nabavar در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۲ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۴:
عبدالله جان
چون دو کون اندر دو دستت جمع شد دستی بزن
وقتی هر دو جهان را به دست آوردی شاد باش
محمود در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۵ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۰۶:
سلام
جای تاسف است که بعضی دوستان که منظور این مرد بزرگ و شاعر پر آوازه را درنیافتند حرفای بی ربطی نوشتند کجا شاعر گفته به خاطر ترس از جهنم ذکر میگه؟؟
بری از بیم و امیدی یعنی درخدا ترس و امید راه نداره واو اجل از بیم و امید هست و بیم و امید صفت مخلوق هست و خالق از آن مبرااست
علی در ۸ سال قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۵۲ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۴۲ - مست و هشیار:
درود برشما بابک
لطف کنید نام اون فرهنگ که مستی رو ماضی مشخص کرده رو بفرمائیید
مست بودی = قبلا مست بودی ( ماضی)
مست هستی = مستی الان مست هستی ( حال )
مست میشوی = آینده
" ی " که در آخر کلمات میآید بیشتر دلالت بر زمان حال دارد
مسافری : شما مسافر هستی الان
زائری : ......
مهمانی : ......
خندانی : .....
محمد طهماسبی دهنو در ۸ سال قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۲۴ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۶۱:
بیت درسته بنده اشتباهی خوندم
محمد طهماسبی دهنو در ۸ سال قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۱۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۶۱:
فتادهام به خم و پیچ عبرتیکه مپرسید
برون بحر شنا دارم اختیار ندارم
مصرع اول مپرس است نه مپرسید که باعث بر هم زدن وزن شعر هم میشه
امیدوارم دقت در گنجور بسیار قدرتمندانه عمل کنه
فتادهام به خم و پیچ عبرتیکه مپرس
برون بحر شنا دارم اختیار ندارم
مجتث مثمن مخبون محذوف
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن
یکی بودم در ۸ سال قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۹ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۶:
گلی خانم
گمان می کنم این تنها غزل وحشی بافقی باشه که از وصل دل شاده
امیدوارم برای شما هم خوش یمن بوده باشه
برای ما که نشد اما آرزوی محبوبتان را برایتان آرزو دارم
یکی بودم در ۸ سال قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۲۸ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۲:
چه بوی نفس های آخری دارد این غزل
nabavar در ۸ سال قبل، دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۱ دربارهٔ نظامی » خمسه » هفت پیکر » بخش ۲۶ - نشستن بهرام روز شنبه در گنبد سیاه و افسانه گفتن دختر پادشاه اقلیم اول: