رضاقلی خان هدایت
»
تذکرهٔ ریاض العارفین
»
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
»
بخش ۸۹ - مجدالدّین طالبه
از مشایخ زمان واز عقلای نکته دان عهد خود بوده. علیقلی خان لکزی این رباعی را به نام وی قلمی نموده. زیاده بر این از حالش اطلاعی به هم نرسید:
باید غم عشق او ترا خو باشد
گر دست دهد غمش چه نیکو باشد
مردی کن و در میان جان دار غمش
تا در نگری خود غم او او باشد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به عشق و غم ناشی از آن اشاره می‌کند و به چشمی اصرار می‌کند که به دنبال درد عشق باشد. او معتقد است که غم عشق می‌تواند زیبا و خوشایند باشد و فردی که با این غم زندگی کند، در حقیقت، در حال نگریستن به عمق وجود خود است. این شعر به نوعی دعوت به پذیرش و تجربه عواطف عمیق انسانی در زندگی است.
هوش مصنوعی: او از شخصیت‌های برجسته و عاقل زمان خود بوده است. علیقلی خان لکزی این رباعی را به نام او نگاشته است. اطلاعات بیشتری از وضعیت او به دست نیامده است.
هوش مصنوعی: اگر برای عشق او غمگین باشی، باید به آن عادت کنی؛ زیرا اگر او به تو محبت کند، این بهترین حالت خواهد بود.
هوش مصنوعی: مردی کن و در دل خود احساس کن که غم او را درک می‌کنی، تا وقتی به او نگاه می‌کنی، غمش در وجودت احساس شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.