ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
رو چو ما صادقی بیا خوش باش
خوش بلائیست عشق بالایش
جان فدا کن درین بلا خوش باش
همه کس خوش بود به ساز و سزا
تو بساز و به ناسزا خوش باش
از غم دی و غصهٔ فردا
بگذر امروز و حالیا خوش باش
جان به باد هوا سپار ای دل
به هوایش در آن هوا خوش باش
خوش عزیز است عمر و می گذرد
مگذارش مرو بیا خوش باش
خوش بود گفتهٔ خوش سید
خوش بخوان راست در نوا خوش باش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دل دعوت میکند که در عشق و مهر حقیقت را ببیند و در خوشی زندگی کند. او به یادآوری میپردازد که زندگی کوتاه است و بهتر است انسان از غم و اندوه روزهای گذشته و آینده رها شده و در حال زندگی کند. عشق را به عنوان بلایی خوشایند میشناسد و خواستار آن است که دل به آن بسپارد و از لحظات زیبا بهرهبرداری کند. در نهایت، شاعر بر اهمیت شادی و لذت از زندگی تأکید میکند و دعوت به خوشباشی را تکرار میکند.
هوش مصنوعی: ای دل، اگر عاشق هستی، بیا و شادباش. همانطور که ما صادقانه عشق میورزیم، تو هم با ما شاد و خوشحال باش.
هوش مصنوعی: عشق مانند بلایی شیرین و خوشایند است، که اگر جان خود را برای آن فدا کنی، باید در این شرایط خوشحال باشی.
هوش مصنوعی: همه افراد از زیبایی و آرامش بهرهمندند. تو هم خودت را با خوبیها وفق بده و از بدگوییها و ناملایمات دلگیر نباش.
هوش مصنوعی: از نگرانیهای گذشته و دیدن غمهای آینده دور شو و در حال حاضر شاد و خوشبخت باش.
هوش مصنوعی: ای دل، جانت را به خاطر هوای محبوبی که در آن هستی ببخش و در آن فضا شاد باش.
هوش مصنوعی: زندگی زیباست و زود میگذرد؛ پس نگذارید که از دست برود. بیا و از لحظههای خوب استفاده کن و شاد باش.
هوش مصنوعی: سخن زیبا و دلنشینی که سید میگوید، دلانگیز است. با صدای خوش و موزون، به خاطر داشته باش که در زندگی خوش باش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.