برین کار یزدان ترا راز نیست

اگر جانت با دیو انباز نیست

یکی آنک هستیش را راز نیست

به کاریش فرجام و آغاز نیست

پسر گویی آنرا کش انباز نیست

ز گیتیش فرجام و آغاز نیست

چنین است پیران و این راز نیست

که او نیز با ما هم‌آواز نیست

به گیتی از او نام و آواز نیست

ز من راز باشد ز تو راز نیست

توانگر بود هر کرا آز نیست

خنک بنده کش آز انباز نیست

کسی را کجا بخت انباز نیست

بدی در جهان بتر از آز نیست

بد و نیک از او دان کش انباز نیست

به کاریش فرجام و آغاز نیست

هم از بخت ترسم که دمساز نیست

هم از تو که با زن دلِ راز نیست

به کار اندرت رنج و همباز نیست

سخنهات را حرف و آواز نیست

تن رنج نادیده را ناز نیست

که با کاهلی ناز انباز نیست

جهان را ز تو خوی بد راز نیست

همی گویدت گرچش آواز نیست

درین کنج ما را جز این ساز نیست

وزین برتر انجام و آغاز نیست

هر نفسی حوصلهٔ ناز نیست

هر شکمی حاملهٔ راز نیست

مال یتیمان ستدن، ساز نیست

بگذر ازین، غارت ابخاز نیست

آینه‌ت دانی چرا غمّاز نیست؟

زآن که زَنگار از رُخَش مُمتاز نیست

تا گره با نی بود همراز نیست

همنشین آن لب و آواز نیست

او چنان پیرست کش آغاز نیست

با چنان در یتیم انباز نیست

گفت رو زین حلقه کین در باز نیست

باز گرد امروز روز راز نیست

هین مکن بابا که روز ناز نیست

مر خدا را خویشی و انباز نیست