میلفنج دشمن، که دشمن یکی

فزونست و دوست ار هزار اندکی

زِ راهِ خِرَد بِنگَری اَندکی

که مَردُم به مَعنی چه باشَد یکی

پسر بد مر این پاکدل را یکی

کش از مهر بهره نبود اندکی

به بالا و دیدار هر سه یکی

که این را ندانند ازان اندکی

شوم گرد گیتی برآیم یکی

ز دشمن به بند آورم اندکی

بفرمود و گفت ار بماند یکی

نباید ترا دم زدن اندکی

هنرها همه هست و آهو یکی

که گردد هنر پیش او اندکی

چنین گفت کز کهتر اکنون یکی

سخن بشنو و گوش دار اندکی

ابر کیقباد آفرین کن یکی

مکن پیش او بر درنگ اندکی

به شاهی برو آفرین کن یکی

نباید که سازی درنگ اندکی

ز دیوان نبینی نشسته یکی

جز از جادوان پاسبان اندکی

گرایدونک باشید با من یکی

ز رستم نترسم به جنگ اندکی

بباید طلایه به ره بر یکی

که چون آگهی یابد او اندکی

من از دخت شاه سمنگان یکی

پسر دارم و باشد او کودکی

ببین پردگی کودکان را یکی

مگر شادمانه شوند اندکی

به سوگند پیمان کن اکنون یکی

ز گفتار من سر مپیچ اندکی

بمان تا خرد بازیابم یکی

به بر گیر و سختم بدار اندکی

بسی پهلوانست شاه اندکی

چه باشد چو پیدا نباشد یکی

بخواهم ز تو باج گفت اندکی

ازین چار چیزت بخواهم یکی

به زیر اندرون تیزرو شولکی

که نبود چنان از هزاران یکی