گنجور

حاشیه‌ها

رضا در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۰۸ دربارهٔ فخرالدین اسعد گرگانی » ویس و رامین » بخش ۶۰ - نامه نوشتن ویس به رامین و دیدار خواستن:

تو خود دانی که از ما کیدت بد نام: کیست بدنام
من آن بودم به پاکی کم دیدی...
صحیح: من آن بودم به پاکی کِم تو دیدی. من در پاکی آنگونه بودم که تو دیدی‌ام.

۷ در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۱:

درون خاطر سعدی مجال غیر تو نیست
چو خوش بود به تو از هر که در جهان مشغول
چو خوش بود به تو مشغول،از هر که در جهان(است)
مشغول تو آنچنانم
کازاد ز هر جهانم

Seraj Hosseini در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۱۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۹۴:

بیت نهم مصرع دوم لطفاً تصحیح بفرمایید
> ویران شود < آن باغ که بی‌در شده باشد...
16.11.2018

فرح شیرازی در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۸:

لطفا برای اطلاغت بیشتر در مورد سوابق غزل بع مقاله تحقیقی «عشق بچربید بر فنون فضایل و ریخت اصیل تر آن به گواهی نسخه های قدیم» نوشته دانشمند محترم جواد جهانبخشدر اینتر نت مراجعه بفرمایید.

فرح شیرازی در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۰۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۸:

لطفا برای اطلاعات بیشتر در بارۀ سوابق غزل، به مقاله پژوهشی جواد جهانبخش به نام «عشق بچربید بر فنون فضایل و ریخت اصیل تر آن به گواهی نسخه های قدیم» در اینتر نت مراجعه بفرمایید.

س در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:

چه خوب بود نظارتی بر این حاشیه ها بود. در حاشیه شعر حافظ که غرق در عشق به معبود است و با اشارات عرفانی بیان میکند، او را میگسار مینامند! و همزمان بر خداناباوری و برتری علم بر دین میگویند! علم بشری غرق در تلاطم و اشتباه را با عشق و عبودیت پروردگار خالق حکیم مقایسه میکنند؟ لااقل در حضور شعر حافظ جایش نیست.

مصطفی در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۰۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۲:

همه تلاش و کوشش و در نهایت امر به خاموشی مولانا در این غزل بسیار عالی که در تفسیر آن کتابها می توان نوشت به یک جمله پر مغز اشاره دارد: " هر پدیده ای در جهان هستی نشانه ای دارد که بر هستی و موجود بودن آن گواهی میدهد". مولانا هستی پدیده ها راجهانشمول میداند و طبیعت و ماوراء طبیعت را چنان عجین در یکدیگر می بیند که گوئی دو روی یک سکه اند و نشان از یک چیز دارند. کافی است چشم سر با چشم دل باز گردد تا آدمی را به مبدا وجود که نمودی در ظاهر و ریشه ای در باطن دارد رهنمون شود

مسعود م در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۵۳ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در وصف بهار:

قاقم:نام حیوانی است شبیه سمور با پوستی سفید
یزک:پیشقراول لشگر

محمود صوفی در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۵۷ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۱۸:

در بیت نهم واژه حذف شده به احتمال زیاد "زانوان" بوده که در متن اصلی مخدوش شده و قابل خواندن نبوده است

همایون در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۷۲:

معلوم نیست چه کسی‌ دو غزل 1017 که به زبان فارسی است و 1178 که به عربی‌ است را در هم آمیخته و این غزل را ساخته است

همایون در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۷۸:

معلوم نیست چه کسی‌ این غزل را با غزل 1017 که به زبان فارسی است در هم آمیخته و غزل 1172 را ساخته

همایون در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۵۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۱۷:

هین نیش ما را نوش کن افغان ما را گوش کن - خود را چو ما بی‌هوش کن بی‌هوش سوی ما نگر
توصیه شدید به اینکه هوشیار و منطقی و خشک اندیش را به جمع مستان راه ندهید و این دو قماشی جدا گانه ا‌ند و هم نشینی آنان ممکن نیست
معلوم نیست چه کسی‌ این غزل را با غزل 1178 که به زبان عربی‌ است در هم آمیخته و غزل 1172 را ساخته

همایون در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۶:

این هم غزلی به عربی‌ در وصف شمس، جالب است که "ایها الساقی ادر کاس " در اینجا بکار گرفته شده است که شایع شده بود این را حافظ از یزید اقتباس کرده است، در حالیکه بسیاری شاعران عربی و فارسی‌ حتی پیش از یزید و بعد از آن از این ترکیب به شکل‌های فراوان در شعر استفاده کرده ا‌ند که دعوت است از ساقی که می‌‌بیاور و می‌‌بده و می‌‌بریز که بسیار عمومی‌ است و هیچ دلیلی ندارد که بگوییم این را یزید اول گفته است

همایون در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۵۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۴:

جالب است که تقریبا هر کجا واژه الشمس الضحی بکار رفته است آن شعر ضعیف و از سروده‌های نخستین پیش از ملاقات شمس است این هم نمونه ایست که فقط تمرین عربی شعر گفتن است که بعد‌ها شاید جلال دین کمتر بدان پرداخته باشد

همایون در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۳:

از غزل‌های پیش از ملاقات شمس و تحول گریه به خنده و مرده به زنده
به تقلید از عرفان کلاسیک که بین شاعران رایج بود با ترکیبی‌ از عربی و آیات قرانی و البته ضعیف در مقایسه با شعر‌های بعدی

Erfan Emami در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۱:

سلام دوستان اسم این وزن چی.هست؟؟؟

همایون در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱:

از شعر‌های اولیه پیش از ملاقات شمس است، گویی تفریح و سرگرمی جلال دین بوده است
اینجا هم غزلی تنها در وصف بهار گفته است هر چند که سخن از بهار دیگری در جان می‌‌کند که همان مستی است
جالب است که وعده می‌‌دهد هر چه مانده باشد فردا می‌‌گویم، انگار از عادت‌های جلال دین بوده است که هر روز شعری بگوید
و این عادت را همیشه با خود داشته است تا آنکه به شاعری بی‌ همتا بدل می‌‌گردد، کار نیکو کردن از پر کردن است

سیدعلی (رضا) ساقی در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۹:

https://rezasaghy.blogfa.com/

 

ساقی بیا که شد قدح لاله پر زمی​​​​​​​

طامات تابه چند وخرافات تابه کی

قدح لاله: گل لاله به قدح تشبیه شده است. در ادبیات فارسی لاله در اغلب موارد مظهر رنج و گداز عشق است. گاه به خاطر سیاهی مدوری که چون داغی در وسط جام آن است به دل سوختهٔ عاشق تعبیر شده‌است. در بسیاری جاها زخم خون‌آلود را بدان تشبیه کرده‌اند. در معدودی موارد به نشانه قدح و می به کار رفته‌است. به جهت سرخی و لطافت، گاهی صورت معشوق به آن تشبیه شده‌است. در تعبیرات شاعرانه لاله از خون می‌دمد و شگفتی اینجاست که لاله بر گورها فراوان می‌روید،چنان‌که از خون فرهاد هنوز لاله دمید.

طامات: لاف و گزافِ صوفیان در باب اظهارکشف وکرامات

خرافات: مجموعه ی اعتقادات وباورهای ناشی از جهل ونادانی، ترس از ناشناخته‌ها، اعتقاد به جادو و بخت، درک نادرست برخی علت‌و‌ معلول‌ها، و مانند آن.

معنی بیت: (حال که باران بهاری قدح لاله راپر کرده وگلها وگیاهان نیزبه عیش وعشرت مشغولند) ای ساقی بیا وباجام شرابی ، مارا ازبند طامات وخرافات رهایی بخش، ما گرفتار طامات وخرافات شده ایم و تنها راه خلاص شدن ازاین اسارت، پرداختن به عیش وعشرت و شرابخواریست بیا وماراازبند خرافات وطامات نجات بده.

حافظ دراین غزل نیز به صوفیان وزاهدانی طعنه می زند که باسخنان بیهوده مردم عامی را فریب داده ودَم ازکشف وکرامات می زنند!

خیزتاخرقه ی صوفی به خرابات بریم

شطح وطامات به بازار خرافات بریم

شراب دراین غزل همان شراب انگوریست بدان دلیل که شراب عشق ومعرفت وآگاهی، شربتی نیست که ساقی بتواند برای کسی  سرو کند وجام اورا لبریز سازد. شراب عشق وآگاهی یک تجربه ی کاملاًشخصیست وهرکس برای رسیدن به آن باید تجربه اندوزی ویادگیری از پیشکسوتان طریق عشق، زنگارخرافات وجهل، ازآیینه ی دل وجان شسته، باخلوص قلبی عشقورزی وشفقت بی قید وشرط پیشه کند تا به این شربت گوارا که اتفاقاًدرهمه جای این جهان پهناورقابل دسترسیست برسد وطعم این شراب ناب را شخصاًبچشد. 

🌿━━━━━━━━━━🌿

بگذرزکبرونازکه دیده‌ست روزگار

چین قبای قیصروطَرفِ کلاه کی

کبر:غرور و تکبّر

قیصر: عنوان و لقب امپراطوران روم

"چین قبای قیصر" کنایه ازشکوه وعظمت است

طَرف: ترک کلاه، گوشه ی کلاه ، کنایه ازکِبر وغرور

کِی:عنوان پادشاهان سلسله کیانی مانندکی قباد.

معنی بیت: ای متکّبروای مغرورکه برای داشتن جاه ومقام خویش می نازی وفخرمی فروشی بدان که این روزگارشکوه وعظمتِ قیصرها واقتدار کی قبادها را بسیاربه خود دیده است همانها که بسی ازتوگردن کلفت تر و والامقام تربودندازبین رفتند وجزحکایتی ازآنها بازنماند تو نیزغروروتکبّر رهاکن که هیچ چیزپایدار نخواهدماند.

جمشیدجزحکایت جام ازجهان نبُرد

زنهاردل مبند بر اسباب دنیوی

🌿━━━━━━━━━━🌿

هشیارشوکه مرغ چمن مست گشت هان

بیدارشو که خواب عدم درپی است هی

خواب عدم: خواب نیستی کنایه ازمرگ

هی: آگاه باش به خودت بیا که زمان راهیچ تضمینی نیست معلوم نیست که فردایی باشدیانه!

معنی بیت: به هوش بیا وببین چگونه مرغ چمن به عیش وعشرت پرداخته وسرمست شده است غفلت مکن تونیزهمانند اوبه عیش وعشرت مشغول شو. ازخوابِ گران بیدارشو فرصت راغنیمت دان و به زندگی بپرداز فرصتِ زندگی کردن بسیار محدود است امّا فرصتِ خوابیدنِ دایمی درپیش است سرانجام همه ی ما به خواب نیستی فروخواهیم رفت وزیرخروارهاخاک برای همیشه خواهیم خفت.

رسیدمژده که ایّام غم نخواهدماند

چنان نماند وچنین نیزهم نخواهد ماند

🌿━━━━━━━━━━🌿

خوش نازکانه می‌چمی ای شاخ نوبهار

کآشفتگی مبادت از آشوب باد دی

نازکانه: نرم ونازک، با ناز و از روی ظرافت

می چمی: می خرامی،‌ با ناز واَدا راه می روی.

شاخ نوبهار: کنایه از محبوب نو جوان

آشفتگی : نگرانی و پریشانحالی

آشوب بادی :تحولّات پائیزی، کنایه ازغارتگری خزان

معنی بیت: ای شاخ گل ِتازه رسته، چه سرخوش ونرم ونازک درچمن می خرامی چشم بد دور باد، ای کاش ازبادِ غارتگرپائیزی درامان بمانی وهرگز نگرانی وتشویش خزان به دلت راه پیدا نکند.

امّا مگربهاربی پائیز نیز وجود دارد؟ مگرمی شودازطوفان خزان درامان ماند؟ حافظ با این دعا وآرزویی که درحق این شاخ گل رعنا می کند در حقیقت به اوبازبانی نرم ولطیف تلنگرمی زند وهشدارمی دهد که غافل مباش بهار وسرسبزی چمن ثبات ودوام ندارد بزودی غارتگری بادِبهمن ودی آغاز خواهدشدباید برای رویارویی باآنها آمادگی داشته باشی وگمان نکنی که این آرامش ونشاط دایمیست.

مرغ زیرک نزنددرچمنش پرده سرای

هربهاری که به دنباله خزانی دارد


🌿━━━━━━━━━━🌿

بر مِهر چرخ و شیوه ی او اعتماد نیست

ای وای بر کسی که شد ایمن ز مکر وی

مِهرِ چرخ: محبت چرخ فلک،کنایه ازخوشی روزگار

شیوه: رسم و رفتار

ایمن: آسوده خاطربودن

مکر: حیله

معنی بیت: برمحبّت چرخ فلک وخوشی روزگار ورسم وراه اوهیچ اعتباری نیست (گمان مکن که بهارثباتی دارد وطراوت وشادابی همیشگی هست) ای وای برحال و روزکسی که ازغارت خزان آسوده خاطر باشد وگمان کند که روزگار همیشه خوش وخرّم خواهدبود! بایدبرای مقابله با زمستانی که درپیش روست ذخیره ای اندوخت. باید در روزروشن به فکرتهیّه ی چراغی برای تاریکی شب باشی وگرنه شب فرامی رسد وتودرتاریکی فرومی مانی! باید مراقب خودت باشی وخودت راچنان بسازی که بتوانی در روزهایی که نمی توان به هیچ کس پناه برد دوام بیاوری! سرانجام برای هرکس روزهایی پیش خواهدامد که نخواهدتوانست جزبه خودش،به کسی پناه ببرد.

ذخیره ای بنه از رنگ وبوی بهار

که می رسند رهزنان بهمن ودی

🌿━━━━━━━━━━🌿

فرداشراب کوثروحورازبرای ماست

وامروزنیزساقی مه روی وجام می

شراب کوثر: آب کوثر وشرابی که برای وعده داده شده وباآن ازبندگان صالح خدا دربهشت پذیرایی خواهدشد.

حور: زنان سیاه چشمی که درخدمت بندگان صالح خدا دربهشت خواهند بود.

حافظ ایمان واعتقاد راسخی به عنایت و بخشایش خداوند دارد. حافظ که ازریا ونیرنگ و دروغ بیزاراست نیک می داند که درآن دنیا پاداش این صداقت ویک رنگی خویش را خواهد گرفت هرچندکه ازچشم زاهدوعابد شرابخواره و گناهکاربوده باشد. واین زاهد ریاکاروحقّه باز است که هردو دنیای خودرابه آتش دروغ ونیرنگ وریا ازدست داده است.

معنی بیت: ما همانگونه که دراین دنیاشراب می نوشیم وباساقیِ مه چهره همنشین هستیم وبه عیش وعشق مشغولیم درآن دنیا نیز همین طورخواهد بودباشراب وساقی و حوریان محشورخواهیم شد(ماهیچ گناهی مرتکب نشده ایم درحقیقت این زاهد است که مرتکب ریاکاری وفریب خَلق شده ومستوجب تنبیه است!)

حافظ براین باوربودکه درمورد شرابخواری، شیخ وزاهد،کاسه ی داغ ترازآش شده وبه دروغ آن راگناهی بزرگ برشمرده انددرحالی که گناه بزرگ، همان ریاکاری وتزویروتظاهر درلباس دیانت هست که خودشان روزانه بصورت مستمر مرتکب می شوند!خداوند در روزجزا همانندِ متشرّعین سختگیری نخواهدکرد وگناه شرابخواران بخشیده خواهدشد.

هاتفی ازگوشه ی میخانه دوش

گفت ببخشند گنه می بنوش

بنابراین حافظ به اتّکای رحمتِ بی پایان ِ ایزدی وبه پشتوانه ی اینکه در بعضی مذاهب، مثل زرتشت ومسیحیت، شراب حلال شمرده شده،چنین بی پروا خطاب به شیخ وزاهد می فرماید:

چه شودگرمن وتوچندقدح باده خوریم؟

باده ازخون رَزان است نه ازخون شماست!

او شخصاً براین باور است که گناهِ شراب درقیاس باگناهانی دیگر مثل: مال وقف خواری، مردم آزاری، مردم فریبی وریاکاری بسیار ناچیز وقابل ِ بخشش وچشم پوشیست. حافظ با خوشبینی وایمان واعتمادبه لطفِ خداوند، بسیارامیدواراست که درآن دنیا موردِ عنایت قرارخواهد گرفت وشراب خواری وخدمت درمیخانه نیز هیچ مانعی نخواهدبود.

دارم ازلطفِ اَزل جنّت فردوس طمع

گرچه دربانی میخانه فراوان کردم

🌿━━━━━━━━━━🌿

باد صبا زعهد صِبی یاد می‌دهد

جان دارویی که غم ببرددرده ای صبی

باد صبا: نسیمی روح نوازی که صبح و غروب ازطرف شمال شرقی می وزد.

صِبی: نوجوانی، کودکی.

عهد صِبی: دوران کودکی،میل کردن به نادانیهای وجوانی

صُبی درمصرع دوم به معنی پسرک نوجوان

معنی بیت: بادصبا یادآوردوران جوانیهاست هان ای پسرنوجوان، آن شراب نابی را که نوشداروی جان است برای مابیاور تاغم واندوه ازدل بزدائیم.

همیشه وقت تو ای عیسی صباخوش باد

که جان حافظ دلخسته زنده شد به دمت

🌿━━━━━━━━━━🌿

حشمت مبین وسلطنت گل که بسپرد

فرّاش باد هر ورقش را به زیر پی

حشمت: شکوه و جاه و جلال.

فرّاش: پهن کننده ی فرش

فرّاش باد: باد به فرّاش تبدیل شده است.

زیرپی: ‌زیرپا

معنی بیت: فریبِ شکوه وجلال پوشالیِ گُل رامخورکه بزودی به دستِ فرّاش بادِ روزگاراوراق خواهد شدوهربرگی ازآن به زیرپایی خواهد افتاد.

وابستگیهاراقطع کن به هیچ چیزدلبسته مباش زنجیرها بگسل وآزادورها باش تا درروز وداع دلتنگیهایت قابل تحمّل تر وسبک ترباشد همه چیز ازدست رفتنیست دنیا بی رحمانه هرچیزی راکه به ماداده یکایک پس خواهدگرفت دراندیشه ی ذخیره ی چیزی باش که حتّی مرگ نیزنتواندبازپس بگیرد. رهایی وبی نیازی،تنهاچیزیست که مرگ نیزازبازپس گیری آن عاجزاست.

باغبانا زخزان بی خبرت می بینم

آه ازآن روز که بادت گل رعناببرد

🌿━━━━━━━━━━🌿

درده به یادحاتم طَی جام یک منی

تا نامه ی سیاه بخیلان کنیم طی

حاتم طَی: حاتم طایی فرزند عبدالله. از بزرگان عرب، مردی سخیّ و بلندنظر که در دوره ی پیش از اسلام، جوانمرد و بخشنده بود و عرب در سخا و کرم بدو مثل می‌زدند. او یکی از سخاوت ‌مندترین مردان آن دوران بود که هنوز آوازه ی کرم و سخاوتمندی وی زبانزد عام وخاص هست.

"نامه ی سیاه" کنایه ازعملکرد نامطلوب، دراینجا فرومایگی وخسیسی کردن

بخیلان: خسیسان،سیه کاسه ها

طی کردن: عبورکردن، درهم پیچیدن، کنایه از"خلاص شدن از خسیسی بخیلان"

معنی بیت: به یاد حاتم طایی، با کرم وبخشش، یک جام بزرگ دومنی ازشراب بیاورتا ازفرومایگی ،پَستی وتنگ نظری این سیه کاسه های خسیس عبورکرده وخلاص شویم.

سخانماندسخن طی کنم شراب کجاست

بده به شادی روح وروان حاتم طی

🌿━━━━━━━━━━🌿

زان می که داد حُسن و لطافت به ارغوان

بیرون فکند لطف مزاج از رُخش به خوی

بیرون فکند: آشکارساخت

مزاج: خُلق، سرشت، طبع، طبیعت، نهاد

خوی: عرق، دراینجا به مقتضای وزن شعر باید خَی خوانده شود.

معنی بیت: (درادامه ی سخن)از همان می که لطافت وطراوت وزیبایی به گُلِ ارغوان بخشید وحُسن سرشتِ ولطافتش رابه وسیله ی قطرات عرق از رخسارش آشکار ساخت.

لبش می بوسد وخون می خوردجام

رخش می بیند وگل می کند خوی

🌿━━━━━━━━━━🌿

مَسند به باغ بر که به خدمت چو بندگان

اِستاده است سرو وکمر بسته است نی

مَسند: تکیه گاه،جایی که برآن بنشینند وتکیه دهند.

بندگان: خدمتگزاران، نوکران.

اِستاده: ایستاده

معنی بیت:ببین چگونه سرو همانند غلامان کمربندگی بسته وبه خدمتگزاری ایستاده است تونیز مسندبه باغ ببروبه عیش وعشرت بپرداز.

تمام پرندگان وحیوانات بی دلیل شادوخرسند هستند انسانها دایماً درحال جستجوی شادی وخرسندی هستند! درحالی که شادی وخوشبختی رایگان در دسترس همگان هست اما همه درانتظاربسرمی برند که آن روزبزرگ کی ازراه خواهدآمد؟! آن روز هرگزنخواهدآمد اگرما همین لحظه ودرهمینجا احساس شادمانی نکنیم آن روز راهیچ وقت نخواهیم دید. حیوانات ودرختان هیچکدام به اندازه ی انسان ناشادنیستند چون هرگز منتظر آن روز کذایی نبوده اند.

مسند به گلستان برتا شاهد وساقی را

لب گیری ورخ بوسی می نوشی وگل بویی

🌿━━━━━━━━━━🌿

حافظ حدیث سحرفریب خوشت رسید

تا حدّ مصروچین و به اطراف روم و ری

"حدیث سِحرفریبت": سخنان بِکرو بدیع تو، کنایه ازشعر جادویی تو

معنی بیت: ای حافظ غزلهای سِحرانگیز توبا مضامین بکروبدیع، چه خوش وآسان مرزهای مصر و چین واطراف روم را درمی نوردد! تودرپشت هیچ مرز و مذهبی متوقّف نماندی واینک به پاداش ان عصیانگریهای بی باکانه، اشعارتومرزها راپشت سر گذاشته وهمه ی دلهاراتسخیرکرده است تو به تمام هستی تعلّق داری وهستی توراباآغوش بازپذیرفته است.

عراق وفارس گرفتی به شعرخوش حافظ

بیا که نوبت بغداد ووقت تبریزاست

کمال داودوند در ‫۸ سال قبل، جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵۴:

شهادت امام یازدهم شیعیان تسلیت باد
جمع این رباعی از 7637

رهگذران راویان در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲۵:

نگفتمت مرو از پیش من خدات منم
تو کی غریب شوی هر جا که آشنات منم
راویان

۱
…
۳۰۱۷
۳۰۱۸
۳۰۱۹
۳۰۲۰
۳۰۲۱
…
۵۸۷۳