گنجور

حاشیه‌ها

علی شعبانی در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۸ - کشته شدن سهراب بر دست رستم، شناختن پسر از مهره و بازداشتن پدر از خودکشی:

طوس؟؟؟ یا توس

مهردادمدیری در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۳۴ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۲۶۰:

سلام
در همین سایت گنجور این رباعی با نام بابا افضل کاشانی ذکر شده، و در آلبوم آقای افتخاری با نام بابا طاهر.درواقع اسم آلبومش هست بابا طاهر.
حالا این شعر ا کیه؟

همایون در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۰۴:

دنیا و آنچه در آن است را در خدمت شمس می‌‌داند و وجود او را موجب شادی و نشاط این جهان و آن جهان، که به هستی‌ جلال دین معنی‌ بخشید و او به هستی‌ جهانیان
نکته‌ای جالب و تلویحی در بیت صوفیان و عارفان است که صوفیان از صمیم قلب به او سجده می‌‌کنند و عارفان آن چه او ندارد برای او می‌‌آورند
مهارت شمس نیز در همین بود که سخن نو را تشخیص می‌‌داد و نو شناس بود همان گونه که زرگر زر ناب را می‌‌شناسد
تصوف مقوله‌ای تاریخی است که پس از اسلام آغاز می‌‌شود یعنی‌ دوره‌ای پس از پیامبر و صحابه و تابعین و زهاد است که مورد استقبال مسلمین قرار می‌‌گیرد و مانند تابعین و زهاد دچار فساد و آلودگی و ریا و کم کم بی‌ رنگ می‌‌شود آنان بر عکس زهاد که اهل ظاهر و عبادت بسیار بودند، پرستش خدا و رسول را قلبا بجا می‌‌آوردند ولی در صف آنان نیز ریاکاران جای گرفتند و آن را بی‌ اعتبار ساختند
عرفان اما مقوله‌ای فرهنگی‌ است که همواره با انسان همراه بوده است و هیچ ارتباطی‌ با دین خاصی‌ ندارد بلکه ادیان از آن تغذیه می‌‌کنند و از تنه آن چون شاخه‌هایی‌ سر بر آورده ا‌ند
تلاشی است برای پی‌ بردن به معنای هستی‌ و زندگی‌ و عصاره وجود و باز گشائی راز و رمز‌های حیات

سردار دکامی در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۳۹ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۹۹ - مطلع دوم:

وز سر موی سر آغوش به زر بگشایید.
ای تذ روان من آن طوق ز غبغب ببرید.
زیور فخر و فراز مصر و مضر بگشایید.

این سه مصراع باید چنین نوشته شوند:
وز سر موی سرآغوش بزر بگشایید.
ای تذروان من آن طوق ز غبغب ببرید.
زیور فخر و فر از مصر و مضر بگشایید.

سردار دکامی در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۷ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۹۸ - خاقانی این قصیده را در مرثیهٔ فرزند خویش امیر رشید الدین سروده و آن را ترنم المصائب گویند.:

پای ناخوانده رسید و نفر مویه گران
وار شیداه کنان راه نفر بگشایید,
مصراع دوم این بیت باید چنین نوشته شود:
وا رشیداه کنان ... . رشید فرزند شاعر منظور است.

نادر.. در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۳۴:

فکرت برون کن
حیرت فزون کن..

همایون در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۴۸:

این غزل سراپا برای شمس سروده شده است و در خلال آن نکات شگرفی از اعتقادات جلال دین نیز بیان شده است که یکسره حساب خود را از مذهبی جماعت جدا ساخته و خود را مرید شمس می‌‌داند و نماز آنانکه به شمس نگاه نمی کنند را نیز باطل می‌‌داند و روح القدس یا هر آنکه از طرف خدا می‌‌آید را پابوس شمس نیز به حساب نمی آورد و ناموس بهشت را که حوریان باکره آن است به پای لطافت شمس زأئل و بر باد رفته می‌‌پندارد و هر که را که مرید او نیست بنده نفس به حساب می‌‌آورد که چشم به آن حوریان دوخته است
دو بار او را خداوند همه خدایان می‌‌نامد که رشک و حسد آنان موجب پوشیده ماندن او از دیگران است همان طور که می‌‌دانیم شمس در سراسر زندگی‌ خود انسانی‌ عادی و گمنام بوده است ولی از نظر جلال دین آتش زندگی‌ و آب زندگی‌ است که کس دیگری جای او را نمی تواند بگیرد و خداوندی و سالاری دو جهان برای او از کدخدایی یک ده نیز پایین تر است
اما این شمس کیست و چه دارد که خورشید در خورشید نور است، نه یک خورشید که کهکشانی از خورشید هاست و هر غنیمتی از خوبی‌ که رو می‌‌نماید عقل‌ها را از کار می‌‌اندازد و آب حیات زاییده آتش زندگی‌ اوست که گلستان‌ها و گل‌ها از آن می‌‌روید؟ پاسخ شاید در این بیت نهفته است که
از آن گل‌ها که هر دم تازه‌تر شد - نه زان گل‌ها که پژمردست پیرار
شمس، جلال دین را از هر چه باور قدیمی و کهنه بود برید و جدا ساخت، این کار کوچکی نیست و از هر کسی‌ ساخته نیست، خداوندی شمس اینگونه برای جلال دین معنی‌ بخش است که از او می‌‌خواهد که حرفی‌ از خودت بگو بجای نقل از گفته‌های پیشینیان
اگر بخوهیم ارزش این کار را بسنجیم بد نیست به نمونه تاریخی آن در اروپا نگاهی بیندازیم
دکارت شبیه این کار را می‌‌کند و به همه باور‌های پیشینیان شک می‌‌کند او که هم عصر گالیله بود سهم مهمی در پیدایش عصر روشنگری و انقلاب عظیم فرانسه داشت که نتیجه آن گسست از اسطوره دینی و پیدایش مدرنیسم و سکولاریسم است، خواجه نصیر و ملاّ قطب که معاصر جلال دین بودند و در مکتب مراغه به همان کاری مشغول بودند که پیشینیان گالیله مانند کوپرنیک و کپلر بعدا بدان پرداختند و از دستاورد‌های آنان نیز بهره بردند، نمونه‌های علمی‌ این نوع تحولات عظیم اندیشه انسانی‌ ا‌ند که در ایران با هجوم مغول متوقف می‌‌گردد

محمد ضیااحمدی در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۸۶:

بنده عربی فصیح نمی‌دانم ولی می‌گویند عربی سرودن سعدی تعریفی ندارد . چه خوب بود به فارسی اقنا میفرمود

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۳۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:

با پوزش از غ نادیده
از هر ساقی و درهر ساغری هر می یی طلب کنی مراد خواهی یافت چون عاشقی و هر عشقی عشق خداست چرا که او نیازمند نیست ،ولی ما هستیم.او عاشق ماست و ما...

مهدی قناعت پیشه در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:

ساقیا برخیزو پرکن هرجامی را
وی هرساغی قادر به ازبین بردن غم ایام است دقیقا وقطعا معنی عشق بدون حد و مرز هست و سعدی یا حافظ و یا هرعارفی چنین گفت یعنی عشق یا خدا را دارد! ندارد؟

جودی در ‫۸ سال قبل، پنجشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۰۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۱۳۷ - رفتن ذوالقرنین به کوه قاف و درخواست کردن کی ای کوه قاف از عظمت صفت حق ما را بگو و گفتن کوه قاف کی صفت عظمت او در گفت نیاید کی پیش آنها ادراکها فدا شود و لابه کردن ذوالقرنین کی از صنایعش کی در خاطر داری و بر تو گفتن آن آسان‌تر بود بگوی:

اگر بحث بر این است که ذوالقرنین کیست که با مستندات تاریخ ثابت شده است که اسکندر مقدونی می باشد.
در هر صورت
ما با خواندن آیات قرآن و مثنوی و ... باید عزم بر سوزاندن ریشه منیت و کبر کنیم.پس این شعرها و آیه ها کی در ما اثر خواهد داشت؟؟

بهار در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۴۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۳:

معنی این بیت چیه:
چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد
چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی

سید بهنام خیرالامور در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۰۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۹:

چه روزها بشب آورد جان و منتظر است
ببوی آنکه شبی با تو روز گرداند

سید بهنام خیرالامور در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۵۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۹:

کسی که روی تو دیده است حال من نداند
که هر که دل بتو پرداخت صبر نتواند
صحیح است .
از کتاب خطی قدیمی مقایسه کردم

امین در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۷ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۰:

درود
معنی مطلع:
زیبایی یار شور و هیجان به پا می‌کند، و زیبایی او مایۀ رنج زیبارویان است.
غرامت کردن: رنج دادن

محمد امین زواری در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۰۴:

خیلی عجیبه
ما کلا همین یه شاعر رو انگار داریم...
میشه حدودی گفت 80-90%شعر های شنیده شده یا خونده شده و به گوش آشنا ی فارسی مال مولوی ه
بعد هالیوود باید بیا راجع بهش فیلم بسازه بخواد تمام تلاششان بکنه تا شخصیتشو تخریب کنه .... از عشق شمس و دختر مولوی بگیر تا ...خود مولوی و شمس ...
بعد ما هر چی فیلم ساز داریم داره فیلم کمدی ضد فرهنگی میسازه یا گرفته خوابیده....

ویس در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۵۸ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۷ - ترانه جاودان:

این غزل سال ها قبل توسط استاد مرحوم ساربان عزیز خوانده پر آوازه فغانستان سرایده شده که یکی از ترانه های ناب ایشان است.

راضیه در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۷:

سلام دوستان عزیزامکانش زیاده که برای پسرش این شعر رو سروده باشه!! مگه حتما باید برای جنس مونث شعر سروده بشه(:

محمد تدینی در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۵۰ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۱۵۰ - حکایت بر سبیل تمثیل:

با درود و سپاس
در این شعر دو اشتباه تایپی هست، لطفاً ویرایش کنید.
یکی: تو به ده من به شهر روی آرم، تو بده درست است.
دیگری: کلمه فصیحت که در بیت دهم از آخر باید فضیحت باشد.

۷ در ‫۸ سال قبل، چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۴:

عشق چو قربان کندم عید من آن روز بود
ور نبود عید من آن مرد نیم بلک غرم
عید من آن روز بود که جان بر سر عشق بنهم وگر نه چنین است نامرد و خامم.(به بلوغ نرسیده ام)
غر:جوانک خام و ناشی در برابر مرد پخته و کاردیده

۱
…
۳۰۱۹
۳۰۲۰
۳۰۲۱
۳۰۲۲
۳۰۲۳
…
۵۸۷۳